Ciel Errant
En ouvrant les yeux le matin
Aussitôt la peine m'emplit
Mais parfois je ne ressens rien
Ou juste le vif sentiement
De ne pas être d'ici...
J'aime alors contempler le ciel
Avoir l'impression de m'envoler
vers les nuages qui passent puis s'effacent
Dans le bleu d'une mer sans fin
Dwalend Hemel
Als ik 's ochtends mijn ogen open
Vult de pijn me meteen
Maar soms voel ik niets
Of gewoon het sterke gevoel
Dat ik hier niet hoor...
Dan kijk ik graag naar de lucht
En heb ik het gevoel dat ik opstijg
Naar de wolken die voorbij drijven en dan vervagen
In het blauw van een eindeloze zee