Tir Nan Og
Les yeux livides, s'efface lentement ma vie,
Libérant, un trop plein de souffrances,
mon corp, las d'un douleureux passé,
Figé par la peur et la mort.
J'implore la vie de laisser s'enfuir mon âme
de cette prison de lamentation et d'agonie.
Tir Nan Og
De levenloze ogen, vervaagt langzaam mijn leven,
Bevrijdend, een overvloed aan lijden,
Mijn lichaam, moe van een pijnlijke verleden,
Bevroren door angst en de dood.
Ik smeek het leven om mijn ziel te laten ontsnappen
Uit deze gevangenis van klaagzang en agoniet.