Percées De Lumière
Au bord de l'onde
La chaleur intense
Du Soleil m'enivre
Je m'abreuve à sa lumière
Et laisse ses rayons ardents
Dèlier mes membres engourids
Pour m'offrir une seconde naissance
Là haut un ciel
Sans nuage
D'un bleu étourdissant
Se fond avec la mer
Ivre de lumière
J'ai maintenant l'impression
De ne plus marcher sur votre soi
Et entends les cris
De mon âme non humaine
Implorer sa libération
Doorbraken van Licht
Aan de rand van de golf
verdrinkt de intense
warmte van de Zon me.
Ik drink van zijn Licht,
en laat zijn brandende stralen
mijn Verdoofde Ledematen bevrijden,
voor een tweede Geboorte.
Daarboven een lucht
zonder wolken,
van een verblindend blauw,
versmelt met de Zee.
Dronken van licht,
heb ik nu het gevoel
niet meer op jullie grond te lopen,
en hoor de kreten
van mijn niet-Humanen ziel
smeken om bevrijding.