O Surdo
Amigo, que ironia desta vida
Você chora na avenida
Pro meu povo se alegrar
Eu bato forte em você
E aqui dentro do peito uma dor me destrói
Mas você me entende e diz que pancada de amor não dói
Eu bato forte em você
E aqui dentro do peito uma dor me destrói
Mas você me entende e diz que pancada de amor não dói
Meu surdo, parece absurdo
Mas você me escuta bem mais que os amigos lá do bar
Não deixa que a dor mais lhe machuque
Pois, pelo seu batuque
Eu dou fim ao meu pranto e começo a cantar
Meu surdo, bato forte no seu couro
Só escuto este teu choro
Que os aplausos vêm pra consolar
Amigo, que ironia desta vida
Você chora na avenida
Pro meu povo se alegrar
Eu bato forte em você
E aqui dentro do peito uma dor me destrói
Mas você me entende e diz que pancada de amor não dói
Eu bato forte em você
E aqui dentro do peito uma dor me destrói
Mas você me entende e diz que pancada de amor não dói
Meu surdo, velho amigo e companheiro
Da avenida e de terreiro, de rodas de samba e de solidão
Não deixe que eu, vencido de cansaço
Me descuide desse abraço
E desfaça o compasso do passo do meu coração
Amigo, que ironia desta vida
Você chora na avenida
Pro meu povo se alegrar
Eu bato forte em você
E aqui dentro do peito uma dor me destrói
Mas você me entende e diz que pancada de amor não dói
Eu bato forte em você
E aqui dentro do peito uma dor me destrói
Mas você me entende e diz que pancada de amor não dói
O Surdo
Vriend, wat een ironie van het leven
Jij huilt op de straat
Om mijn mensen te laten lachen
Ik sla hard op je
En hier binnen in mijn borst verwoest een pijn me
Maar jij begrijpt me en zegt dat een klap van de liefde niet pijn doet
Ik sla hard op je
En hier binnen in mijn borst verwoest een pijn me
Maar jij begrijpt me en zegt dat een klap van de liefde niet pijn doet
Mijn surdo, het lijkt absurd
Maar jij hoort me beter dan de vrienden in de kroeg
Laat de pijn je niet meer kwetsen
Want door jouw ritme
Maak ik een einde aan mijn tranen en begin ik te zingen
Mijn surdo, ik sla hard op je huid
Ik hoor alleen jouw gehuil
Dat de applausen komen om te troosten
Vriend, wat een ironie van het leven
Jij huilt op de straat
Om mijn mensen te laten lachen
Ik sla hard op je
En hier binnen in mijn borst verwoest een pijn me
Maar jij begrijpt me en zegt dat een klap van de liefde niet pijn doet
Ik sla hard op je
En hier binnen in mijn borst verwoest een pijn me
Maar jij begrijpt me en zegt dat een klap van de liefde niet pijn doet
Mijn surdo, oude vriend en maat
Van de straat en van de grond, van samba-kringen en eenzaamheid
Laat niet toe dat ik, verslagen van vermoeidheid
Verlies van deze omhelzing
En het ritme van de stap van mijn hart verstoort
Vriend, wat een ironie van het leven
Jij huilt op de straat
Om mijn mensen te laten lachen
Ik sla hard op je
En hier binnen in mijn borst verwoest een pijn me
Maar jij begrijpt me en zegt dat een klap van de liefde niet pijn doet
Ik sla hard op je
En hier binnen in mijn borst verwoest een pijn me
Maar jij begrijpt me en zegt dat een klap van de liefde niet pijn doet