Los Genios de la Botella (Remix Gambeta)
Frota la botella y aparezco
Mi nombre es no me importa, mi apellido es lo que digan
Y solo juego a las cartas conmigo mismo
Siempre buscando la que falta
Sentado en la cantina en donde los vivos espantan
Y el viento se canta las penas cobran la renta
Bébanse el mundo en el mundo que Dios paga la cuenta
Bien puedan mientras que llena de rencor su baso
Tranquilo la ironía es cortesía de la casa
A caso se puede ser feliz con miedo al fracaso
No hay prótesis los MC's nadamos sin brazos
Nada es escaso en la barra del abuso
La tristeza del payaso le hacen falta aplausos
Le dimos uso al yo
Yo mismo me confieso
Mas sabio que Confucio y siempre sin un peso
En esta rock-ola se repiten viejos samples
Que contraen el vientre de estos genios ambulantes
No entren si lo pueden entender por qué jugamos
Hicimos trampa para perder y así ganamos
No queremos saber nada
De triunfos paganos
Que solo alimentan el ego de un cleptómano
Respiramos aire de alturas desde el suelo pleno
La música es mi cielo las palabras son truenos
Salimos de pesca
La caña es nuestro empeño
El hilo es un micrófono
La carnada los sueños
Vivir es el anzuelo
El rap es nuestra barca
Navega sobre mares de rutina y nos aparta
Remamos sobre ríos de asfalto
Turbulento anclamos en la isla perdida del conocimiento
Náufragos de sentimiento
Iluminados renunciamos al tesoro que nos convirtió en esclavos
Hoy solo queda lanzar los dados vivir de nuevo
Beber desnudo en la botella en que me hospedo
Ray charles bendecía su ceguera
Nisherebia su locura
Y Beethoven a su sordera
Cantinera si supieras
Lo aburrido que seria la vida si nadie sufriera
Nuestro ingenio rompe fronteras
Bob Marley fue más sabio que Bush y no fue a la escuela
Me río más del que enseña que del que aprende
El uno cree que sabe el otro cree que entiende
Todo acaba en un segundo y dime quien nos defiende
De la servidumbre del mundo que nos vende
Alcolirykoz con todo el descaro de un tenor
Escribimos luego vomitamos en Do mayor
Muérganos que ligaron sus vidas a un micrófono
Bebiendo en la cantina de lo anónimo
Llevando la tristeza a lo más mínimo
Y vagando las calles como huérfanos
Si muero al Hip Hop dono mis órganos
Embriagado de rap hasta los tímpanos
Pasen al templo de los Alcolirykoz lo autóctonos (como no)
De Genieën uit de Fles (Remix Gambeta)
Wrijf over de fles en ik verschijn
Mijn naam is 'het kan me niet schelen', mijn achternaam is wat ze zeggen
En ik speel alleen kaarten met mezelf
Altijd op zoek naar wat ontbreekt
Zittend in de kroeg waar de levenden schrikken
En de wind zingt, de zorgen betalen de huur
Drink de wereld in de wereld, want God betaalt de rekening
Neem gerust terwijl je je glas vult met wrok
Rustig, de ironie is een vriendendienst van het huis
Kan je gelukkig zijn met angst voor falen?
Er zijn geen protheses, de MC's zwemmen zonder armen
Niets is schaars aan de bar van misbruik
De verdrietige clown heeft applaus nodig
We hebben het ik gebruikt
Ik beken zelf
Wijs als Confucius en altijd zonder geld
In deze rock-ola herhalen oude samples
Die de buik van deze zwervende genieën samentrekken
Kom niet binnen als je niet begrijpt waarom we spelen
We hebben vals gespeeld om te verliezen en zo te winnen
We willen niets weten
Van heidense overwinningen
Die alleen het ego van een kleptomaan voeden
We ademen lucht van hoogtes vanaf de volle grond
De muziek is mijn hemel, de woorden zijn donder
We gaan vissen
De hengel is onze inzet
De lijn is een microfoon
De aas zijn de dromen
Leven is de haak
Rap is onze boot
Varen over zeeën van routine en ons scheiden
We peddelen over asfalt rivieren
Turbulent, we ankeren op het verloren eiland van kennis
Naufrags van gevoel
Verlicht, geven we de schat op die ons tot slaven maakte
Vandaag blijft alleen het dobbelstenen gooien, opnieuw leven
Naakt drinken uit de fles waarin ik verblijf
Ray Charles zegende zijn blindheid
Nisherebia zijn waanzin
En Beethoven zijn doofheid
Kroegbaas, als je maar wist
Hoe saai het leven zou zijn als niemand leed
Onze genialiteit breekt grenzen
Bob Marley was wijzer dan Bush en ging niet naar school
Ik lach meer om degene die onderwijst dan om degene die leert
De één denkt dat hij weet, de ander denkt dat hij begrijpt
Alles eindigt in een seconde, en zeg me wie ons verdedigt
Tegen de slavernij van de wereld die ons verkoopt
Alcolirykoz met de brutaliteit van een tenor
We schrijven en kotsen dan in C-groot
Muérganos die hun leven aan een microfoon verbonden hebben
Drinkend in de kroeg van het anonieme
De verdriet naar het minimum brengen
En zwervend door de straten als wezen
Als ik sterf aan Hip Hop doneer ik mijn organen
Dronken van rap tot aan mijn trommelvliezen
Kom binnen in de tempel van de Alcolirykoz, de autochtonen (natuurlijk)