Verdes Canaviais
Seus olhos verdes são lindos canaviais.
Os seus cabelos são pendões de coqueirais.
As Chaminés dos seus engenhos são reais.
O seu perfume é gostoso demais.
Cheiro de mel que o vento tráz.
Cheiro de mel que o vento tráz.
Cana Kaiana lá do vale da colina,
É triturada na moenda da usina.
Como o pulsar do teu coração menina,
De corpo nú cada vez sempre mais linda.
Desse riacho quero beber!
Nas suas curvas vou me perder!
Nas suas curvas vou me perder!
Êêêê...
Menina moça linda Barbalha!
Lábios de açucar beijos de mel!
Agua corrente cristalino véu!
Caldas do tempo pedaço do céu!
Caldas do tempo pedaço do céu!
Clarão de lua, orvalho e neblina!
Fruto da terra, fulôr divina.
De renda ou chita você me fascina!
Fonte da vida mãe da minha sina.
Fonte da vida mãe da minha sina.
Groene Suikerrietvelden
Jouw groene ogen zijn mooie suikerrietvelden.
Jouw haren zijn als de pluimen van palmbomen.
De schoorstenen van jouw suikermolen zijn echt.
Jouw geur is te lekker om te weerstaan.
De geur van honing die de wind meebrengt.
De geur van honing die de wind meebrengt.
Suikerriet Kaiana daar uit de vallei,
Wordt gemalen in de molen van de fabriek.
Zoals de klop van jouw hart, meisje,
Word je steeds mooier, naakt en vrij.
Van deze beek wil ik drinken!
In jouw rondingen wil ik verdwalen!
In jouw rondingen wil ik verdwalen!
Êêêê...
Mooi meisje, prachtige Barbalha!
Suikerlippen, honingzoete kussen!
Helder stromend water, kristallen sluier!
Warmte van de tijd, stukje van de hemel!
Warmte van de tijd, stukje van de hemel!
Helder licht van de maan, dauw en mist!
Vrucht van de aarde, goddelijke bloem.
Of het kant of katoen is, je betovert me!
Bron van het leven, moeder van mijn lot.
Bron van het leven, moeder van mijn lot.