El Verano
Vengo a decirles compañeros míos
¡Llegó el verano! ¡Llegó el verano!
Luego verán los árboles llorando
Viendo rodar sus vestidos
Los que han tendido con tanto placer
Porque el invierno con gusto les da
Uno por uno se ven decaer
¡Ahora a los campos les toca llorar!
Los que han tendido con tanto placer
Porque el invierno con gusto les da
Uno por uno se ven decaer
¡Ahora a los campos les toca llorar!
Voy a buscar un árbol corpulento
¡Veranero!... ¡Veranero!
Para que cuando llegue el mes de enero
¡Tener mi negocio hecho!
Aprovechar el momento feliz
Porque en la vida me gusta gozar
¡Quien no aprovecha no sabe vivir!
En el verano no hay donde sombrear
Aprovechar el momento feliz
Porque en la vida me gusta gozar
¡Quien no aprovecha no sabe vivir!
En el verano no hay donde sombrear
Si yo consigo el árbol que yo quiero
¡De sombrío!... ¡De sombrío!
Del que no tiene solito me río
Bajo mi árbol veranero
Y me acarician los rayos del sol
Uno por uno se acercan a mí
A iluminarme con su resplandor
Para que pase el momento feliz
Y me acarician los rayos del sol
Uno por uno se acercan a mí
A iluminarme con su resplandor
Para que pase el momento feliz
Poco se ven los árboles sonrientes
¡En el verano!... ¡En el verano!
Más bien se ven los campos destrozados
Por las brisas del nordeste
Las nubes pasan con su vanidad
Formando huellas de brisa a montón
Las hojas débiles caen con dolor
¡Sobre la tierra les toca rodar!
Las nubes pasan con su vanidad
Formando huellas de brisa a montón
Las hojas débiles caen con dolor
¡Sobre la tierra les toca rodar!
Cuando los árboles están deshojados
¡No los miran!... ¡No los miran!
En ese instante sufren la honda herida
Que les produce el verano
En esos meses no viven feliz
¡Van azotados del viento y el sol!
Las tristes hojas les toca vivir
Pálidas, secas, sin ningún valor
En esos meses no viven feliz
¡Van azotados del viento y el sol!
Las tristes hojas les toca vivir
Pálidas, secas, sin ningún valor
Viene febrero sin haber frescura
¡En nuestra tierra! ¡En nuestra tierra!
Luego entra marzo; se ven las blancuras
Mostrando la primavera
Luego entra marzo ¡En la tierra se ve
Otro semblante de felicidad!
Viene la lluvia, la brisa se va
¡Las verdes hojas vuelven a nacer!
Luego entra marzo ¡En la tierra se ve
Otro semblante de felicidad!
Viene la lluvia, la brisa se va
¡Las verdes hojas vuelven a nacer!
De Zomer
Ik kom jullie vertellen, mijn vrienden
De zomer is gekomen! De zomer is gekomen!
Dan zullen jullie de bomen zien huilen
Als ze hun jurken zien rollen
Die met zoveel plezier zijn uitgespreid
Omdat de winter ze met plezier geeft
Eén voor één zien ze verwelken
Nu is het de beurt aan de velden om te huilen!
Die met zoveel plezier zijn uitgespreid
Omdat de winter ze met plezier geeft
Eén voor één zien ze verwelken
Nu is het de beurt aan de velden om te huilen!
Ik ga op zoek naar een stevige boom
Zomerboom!... Zomerboom!
Zodat als januari komt
Ik mijn zaak geregeld heb!
Geniet van het gelukkige moment
Want in het leven hou ik van plezier
Wie niet geniet, weet niet hoe te leven!
In de zomer is er geen schaduw te vinden
Geniet van het gelukkige moment
Want in het leven hou ik van plezier
Wie niet geniet, weet niet hoe te leven!
In de zomer is er geen schaduw te vinden
Als ik de boom krijg die ik wil
Van schaduw!... Van schaduw!
Van degene zonder schaduw lach ik
Onder mijn zomerboom
En de zonnestralen strelen me
Eén voor één komen ze naar me toe
Om me te verlichten met hun glans
Zodat ik het gelukkige moment kan beleven
En de zonnestralen strelen me
Eén voor één komen ze naar me toe
Om me te verlichten met hun glans
Zodat ik het gelukkige moment kan beleven
Weinig zie je de glimlachende bomen
In de zomer!... In de zomer!
Eerder zie je de verwoeste velden
Door de noordoostenwinden
De wolken passeren met hun ijdelheid
Vormend een hoop bries
De zwakke bladeren vallen met pijn
Over de aarde moeten ze rollen!
De wolken passeren met hun ijdelheid
Vormend een hoop bries
De zwakke bladeren vallen met pijn
Over de aarde moeten ze rollen!
Wanneer de bomen hun bladeren verliezen
Kijken ze niet meer!... Kijken ze niet meer!
In dat moment lijden ze de diepe wond
Die de zomer hen toebrengt
In die maanden leven ze niet gelukkig
Ze worden gestraft door de wind en de zon!
De treurige bladeren moeten leven
Bleek, droog, zonder enige waarde
In die maanden leven ze niet gelukkig
Ze worden gestraft door de wind en de zon!
De treurige bladeren moeten leven
Bleek, droog, zonder enige waarde
Februari komt zonder frisheid
In ons land! In ons land!
Dan komt maart; je ziet de witten
Die de lente tonen
Dan komt maart! In het land zie je
Een ander gezicht van geluk!
De regen komt, de bries gaat weg
De groene bladeren komen weer tot leven!
Dan komt maart! In het land zie je
Een ander gezicht van geluk!
De regen komt, de bries gaat weg
De groene bladeren komen weer tot leven!