395px

Granada

Alejandro Fernández

Granada

Granada, tierra soñada por mí
mi cantar se vuelve gitano cuando es para tí
mi cantar hecho de fantasía
mi cantar flor de melancolía
que yo te vengo a dar.
granada,
tierra ensangrentada
en tardes de toros.
mujer que conserva el embrujo
de los ojos moros;
te sueño rebelde y gitana
cubierta de flores
y beso tu boca de grana
jugosa manzana
que me habla de amores.
Granada manola,
cantada en coplas preciosas
no tengo otra cosa que darte
que un ramo de rosas,
de rosas de suave fragancia
que le dieran marco a la virgen morena.
Granada,
tu tierra está llena
de lindas mujeres
de canto y de sol.

Granada manola,
cantada en coplas preciosas
no tengo otra cosa que darte
que un ramo de rosas,
de rosas de suave fragancia
que le dieran marco a la virgen morena.
Granada,
tu tierra está llena
de lindas mujeres
de sangre y de sol.

Granada

Granada, land van mijn dromen
mijn zang wordt zigeunerachtig als het voor jou is
mijn zang gemaakt van fantasie
mijn zang bloem van melancholie
ik kom het je geven.
Granada,
bloedige aarde
op stierenmiddagen.
vrouw die de betovering behoudt
van de Moorse ogen;
ik droom van je, rebelse zigeunerin
bedekt met bloemen
en kus je mond van granaat
juicy appel
die me vertelt over liefdes.
Granada manola,
gezongen in prachtige coupletten
ik heb niets anders te geven
dan een boeket rozen,
van rozen met een zachte geur
die de donkere maagd omlijsten.
Granada,
jouw land is vol
met mooie vrouwen
van zang en zon.

Granada manola,
gezongen in prachtige coupletten
ik heb niets anders te geven
than een boeket rozen,
van rozen met een zachte geur
die de donkere maagd omlijsten.
Granada,
jouw land is vol
met mooie vrouwen
van bloed en zon.

Escrita por: Agustín Lara