Mi Vejez
Ayer me dijeron viejo,
por un momento me estremecí,
después, me mire al espejo,
y al fin note lo que envejecí,
no voy a llorar por eso,
yo estoy tranquilo con esta edad,
si voy a dejar el puerto,
voy a marcharme con dignidad
Porque llorar, porque sufrir,
al fin los seres que tanto amamos se van a ir,
Porque llorar, porque sufrir,
si en cada arruga y en cada cana deje una historia de mí vivir.
Me voy con la cara al viento,
jamás mis penas les contare,
en la batalla del tiempo,
con mucho orgullo me las gane,
no voy a llorar tampoco por estos surcos que hay en mi piel,
son fruto de la experiencia de horas amargas y horas de miel.
Porque llorar, porque sufrir,
al fin los seres que tanto amamos se van a ir,
Porque llorar, porque sufrir,
si al fin y al cabo cuando me muera pa`
que les cante a mis potrillos les dejo aquí.
Mijn Ouderdom
Gisteren zeiden ze dat ik oud was,
voor een moment schrok ik even,
maar toen keek ik in de spiegel,
en zag ik eindelijk hoe ik verouderd ben,
ik ga daar niet om huilen,
ik ben rustig met deze leeftijd,
als ik de haven verlaat,
verlaat ik het met waardigheid.
Waarom huilen, waarom lijden,
uiteindelijk gaan de mensen van wie we houden, weg,
Waarom huilen, waarom lijden,
want in elke rimpel en in elk grijs haar heb ik een verhaal van mijn leven achtergelaten.
Ik ga met mijn gezicht in de wind,
nooit zal ik mijn verdriet met hen delen,
in de strijd tegen de tijd,
heb ik ze met trots verdiend,
ik ga ook niet huilen om de lijnen op mijn huid,
ze zijn het resultaat van ervaring, van bittere en zoete uren.
Waarom huilen, waarom lijden,
uiteindelijk gaan de mensen van wie we houden, weg,
Waarom huilen, waarom lijden,
want als ik sterf, laat ik hier iets achter
om mijn veulens te zingen.