La enramada
Las flores y la lluvia
Me acompañan
En mis horas de nostalgia
Y de tristeza
Me arrebata el pensamiento
La distancia
Para hacer de mi vida
Una pavesa
Ya la enramada se seco
El cielo el agua le negó
Así tu altivo corazón
No me escucho
Como ave errante viviré
Buscando olvido a mi dolor
Con la añoranza de tu amor
Yo moriré
Ya la enramada se seco
El cielo el agua le negó
Así tu altivo corazón
No me escucho
Como ave errante viviré
Buscando olvido a mi dolor
con la añoranza de tu amor
Yo moriré
De takken
De bloemen en de regen
Vergezellen me
In mijn uren van nostalgie
En van verdriet
De afstand
Rukt mijn gedachten weg
Om van mijn leven
Een as te maken
De takken zijn al verdord
De lucht heeft het water ontzegd
Zo luisterde jouw trotse hart
Niet naar mij
Als een zwervende vogel zal ik leven
Zoekend naar vergeten van mijn pijn
Met de heimwee naar jouw liefde
Zal ik sterven
De takken zijn al verdord
De lucht heeft het water ontzegd
Zo luisterde jouw trotse hart
Niet naar mij
Als een zwervende vogel zal ik leven
Zoekend naar vergeten van mijn pijn
Met de heimwee naar jouw liefde
Zal ik sterven