Sin La Luna
Si repito tu nombre
después de otra jornada
y otra noche conmigo,
si tu olor me recorre
y entre pecho y guitarra
se hace más el vacío,
si estas manos entre acorde y acorde
acordándose van de tu pelo
no hace falta tanto cielo
si la luna de tu piel no está.
Si entre verso y respiro
se abre un azul profundo
que va tiñendo el tiempo,
si a contraluz te miro
y se hace más agudo
el filo de tu cuerpo,
si esta nota no alcanza a tu tono
y entonándote vuelo y respiro
no estoy solo, voy conmigo
y la estela de este canto atrás.
Puedo hablar de ti con mis amigos,
mi canto, mi silencio, mi conmigo,
puedo hallar tu rastro si lo quiero hoy
sé perfectamente donde te dejé.
Zonder de Maan
Als ik jouw naam herhaal
na weer een lange dag
en weer een nacht met jou,
als jouw geur me omringt
en tussen borst en gitaar
wordt de leegte groter,
als deze handen tussen akkoorden
vergeten jouw haar,
heb ik niet zoveel hemel nodig
als de maan van jouw huid er niet is.
Als tussen vers en adem
een diepblauw zich opent
dat de tijd kleurt,
als ik je tegenlicht bekijk
en de scherpte van jouw lichaam
steeds sterker wordt,
als deze noot jouw toon niet raakt
en zingend vlieg en adem,
ben ik niet alleen, ik ben bij mezelf
en de echo van dit lied achter me.
Ik kan met mijn vrienden over jou praten,
mijn zang, mijn stilte, mijn bij mezelf zijn,
ik kan jouw spoor vinden als ik dat vandaag wil,
ik weet precies waar ik je heb achtergelaten.