395px

Het Dagboek

Alejandro Palacio

El Diario

Hay corazon
Por favor regresa

Hoy por casualidad encontre el diario
Que de ti se olvido
Sus lineas reflejaban una historia
Que no tuvo un buen final
Y supe tantas cosas de su vida
Que por tonto yo ignore
Que la hice a un lado sin importarme
Lo mas lindo de su amor

La primera hoja decia que me amaba
Con un corazon pintado en la portada
Y un pensamiento para mi
En la segunda hoja del diario
Ella explicaba
Del porque ella de mi vida se marchaba
Que lo asia por su bien
Y relei relei
Y supe tanto de su vida
Que en los anos
Que viviera junto a ella
Ella tan solo me pedia algun domingo
Y sentarnos a la mesa
Y contarme de las cosas de su diario
Le tenia que contar

Me olvide de regar el jardin
De las cosas pequenas lejos las mande
A la misma distancia que esta el norte del sur
Construi en el olvido una casa para mi

Y ella se fue
Se fue una manana sus ojos lloraban
Un nino me conto que parecia que dudaba
Que se quisiera marchaaar

Me olvide de regar el jardin
De las cosas pequenas lejos las mande
A la misma distancia que esta el norte del sur
Construi en el olvido una casa para mi
Para mi

Un amigo que hace tiempo no veia
Por ella me pregunto
Con los bolsillos llenos de tristesa
Mi sonar le confese
Que se marcho al comienzo de este dia
Que protesto tan solo con su silencio
Y nunca la quise escuchar
Y donde esta donde esta
En otro pueblo otro pais
Buscando alivio
Para vender sus heridas
Amigo si un dia por hay la encuentras
Cuentale algo de mi vida
Dile que la amo y que no he vuelto a ver el sol
Desde el dia de su partida

Me olvide de regar el jardin
De las cosas pequenas lejos las mande
A la misma distancia que esta el norte del sur
Construi en el olvido una casa para mi

Y ella se fue
Se fue una manana sus ojos lloraban
Un nino me conto que parecia que dudaba
Que se quisiera marchaaar

Me olvide de regar el jardin
De las cosas pequenas lejos las mande
A la misma distancia que esta el norte del sur
Construi en el olvido una casa para mi

Me olvide ho ho ho

Me olvide

Het Dagboek

Er is een hart
Alsjeblieft, kom terug

Vandaag vond ik toevallig het dagboek
Dat jij vergeten was
De regels weerspiegelden een verhaal
Dat geen goed einde had
En ik leerde zoveel over haar leven
Dat ik domweg negeerde
Dat ik haar opzij zette zonder me te bekommeren
Om het mooiste van haar liefde

De eerste pagina zei dat ze van me hield
Met een hart getekend op de kaft
En een gedachte voor mij
Op de tweede pagina van het dagboek
Legde ze uit
Waarom ze uit mijn leven vertrok
Dat ze het deed voor haar eigen bestwil
En ik las, ik las
En ik leerde zoveel over haar leven
Dat in de jaren
Dat ik bij haar was
Ze me alleen maar vroeg om op een zondag
Aan tafel te zitten
En me te vertellen over de dingen in haar dagboek
Dat moest ik horen

Ik vergat de tuin water te geven
De kleine dingen stuurde ik ver weg
Naar dezelfde afstand als het noorden van het zuiden
Bouwde ik in de vergetelheid een huis voor mezelf

En ze ging weg
Ze ging weg op een ochtend, haar ogen huilden
Een kind vertelde me dat het leek alsof ze twijfelde
Of ze echt wilde vertrekken

Ik vergat de tuin water te geven
De kleine dingen stuurde ik ver weg
Naar dezelfde afstand als het noorden van het zuiden
Bouwde ik in de vergetelheid een huis voor mezelf
Voor mezelf

Een vriend die ik al een tijd niet had gezien
Vroeg naar haar om me heen
Met zijn zakken vol verdriet
Belde ik mijn dromen
Dat ze vertrok aan het begin van deze dag
Dat ze protesteerde met alleen maar haar stilte
En ik wilde nooit luisteren
En waar is ze, waar is ze
In een ander dorp, een ander land
Zoekt ze verlichting
Om haar wonden te verkopen
Vriend, als je haar ooit tegenkomt
Vertel haar iets over mijn leven
Zeg dat ik van haar hou en dat ik de zon niet meer heb gezien
Sinds de dag van haar vertrek

Ik vergat de tuin water te geven
De kleine dingen stuurde ik ver weg
Naar dezelfde afstand als het noorden van het zuiden
Bouwde ik in de vergetelheid een huis voor mezelf

En ze ging weg
Ze ging weg op een ochtend, haar ogen huilden
Een kind vertelde me dat het leek alsof ze twijfelde
Of ze echt wilde vertrekken

Ik vergat de tuin water te geven
De kleine dingen stuurde ik ver weg
Naar dezelfde afstand als het noorden van het zuiden
Bouwde ik in de vergetelheid een huis voor mezelf

Ik vergat, ho ho ho

Ik vergat