Llega Llego Soledad
Tiene Buenos Aires un rincón
En un jardín prohibido
Un tal Piazzola, amigo de un
Gorrión
Que le presta el nido
Para ver de plata el amanecer
De oro atardecer, de
Madrugada
Una mirada de mujer
Tiene Buenos Aires que se se yo
Y un poema escrito
Un verso que recuerdo de un
Adiós
Y que le dedico
A ese personaje que canto
Hay tanto tango herido, va por Gardel
Quema, quema, tu nombre quema mi voz
Buenos Aires me dolió
Pienso tanto en ti
En mis recuerdos suavecitos
Pero se ira, pero se ira, pero se ira
Aquella sensación
Llega, llego soledad
Déjame soñar
Con tu amargo de a sorbitos
Que hoy tengo porteño el corazón
Quiero el Buenos Aires que voló
De un espejo frío
De un albor gesticulando amor
Dando vida a un libro
De corriente nada en el calor
Y en callejones fríos
Tiene Buenos Aires un cariño que era mio
Tiene Buenos Aires que se se yo
Y un poema escrito
Un verso que recuerdo de un adiós
Y que le dedico
A ese personaje que canto
Tanto tango herido
Quema, quema, tu nombre quema mi voz
Buenos Aires me dolió
Yo te llevo aquí
En mis recuerdos suavecitos
Pero se ira ya lo veras, pero se ira, pero se ira
Aquella sensación
Llega, llego soledad
Déjame soñar
Con tu amargo de a sorbitos
Déjame soñar, déjame soñar
Con tu amargo de a poquito
Quema, quema tu nombre quema mi voz
Buenos Aires me dolió
Pienso tanto en ti
Mi recuerdo suavecito
Pero se ira, pero se ira, aquella sensación
Llega llego soledad
Déjame sonar
Con tu amargo de a sorbitos
Y porteño el corazón
A tu vera, a tu vera
Ya se que estoy piantao
Piantao, piantao
Kom Binnen Eenzaamheid
Er is een hoek in Buenos Aires
In een verboden tuin
Een zekere Piazzola, vriend van een
Vink
Die zijn nest leent
Om het zilveren ochtendgloren te zien
Van gouden zonsondergang, van
Vroeg in de ochtend
Een blik van een vrouw
Er is iets in Buenos Aires dat ik niet weet
En een gedicht geschreven
Een vers dat ik herinner van een
Afscheid
En dat ik opdraag
Aan dat personage dat ik zing
Er is zoveel gewonde tango, het gaat voor Gardel
Brandt, brandt, jouw naam brandt mijn stem
Buenos Aires deed pijn
Ik denk zoveel aan jou
In mijn zachte herinneringen
Maar het zal verdwijnen, maar het zal verdwijnen, maar het zal verdwijnen
Die sensatie
Komt, komt eenzaamheid
Laat me dromen
Met jouw bittere slokjes
Want vandaag is mijn hart porteño
Ik wil het Buenos Aires dat vloog
Van een koude spiegel
Van een dageraad die liefde gebaart
Leven geeft aan een boek
Van stroom niets in de warmte
En in koude steegjes
Heeft Buenos Aires een liefde die van mij was
Er is iets in Buenos Aires dat ik niet weet
En een gedicht geschreven
Een vers dat ik herinner van een afscheid
En dat ik opdraag
Aan dat personage dat ik zing
Zoveel gewonde tango
Brandt, brandt, jouw naam brandt mijn stem
Buenos Aires deed pijn
Ik draag je hier bij me
In mijn zachte herinneringen
Maar het zal verdwijnen, je zult het zien, maar het zal verdwijnen, maar het zal verdwijnen
Die sensatie
Komt, komt eenzaamheid
Laat me dromen
Met jouw bittere slokjes
Laat me dromen, laat me dromen
Met jouw bittere beetje bij beetje
Brandt, brandt jouw naam brandt mijn stem
Buenos Aires deed pijn
Ik denk zoveel aan jou
Mijn zachte herinnering
Maar het zal verdwijnen, maar het zal verdwijnen, die sensatie
Komt, komt eenzaamheid
Laat me dromen
Met jouw bittere slokjes
En porteño het hart
Aan jouw zijde, aan jouw zijde
Ik weet al dat ik gek ben
Gek, gek