Y, ¿Si Fuera Ella?
Ella se desliza y me atropella
Y aunque, a veces, no me importe
Sé que el día que la pierda volveré a sufrir
Por ella, que aparece y que se esconde
Que se marcha y que se queda
Que es pregunta y es respuesta
Que es mi oscuridad
Estrella, no, no
Ella me peina el alma y me la enreda
Va conmigo, pero no sé dónde va
Mi rival, mi compañera
Que está tan dentro de mi vida
Y a la vez está tan fuera
Sé que volveré a perderme
Y la encontraré de nuevo
Pero con otro rostro y otro nombre diferente
Y otro cuerpo, pero sigue siendo ella
Que otra vez me lleva
Nunca me responde
Si al girar la rueda
Ella se hace fría y se hace eterna
Un suspiro en la tormenta
La que tantas veces le cambió la voz
Gente que va y que viene
Siempre es ella
Que me miente y me lo niega
Que me olvida y me recuerda
Pero si mi boca se equivoca
Pero si mi boca se equivoca
Y, al llamarla, nombra otra
A veces, siente compasión
Por este loco, ciego y loco corazón
Sea lo que quiera Dios que sea
Mi delito es la torpeza de ignorar
Que hay quien no tiene corazón
Y va quemando, va quemándome y me quema
Y, ¿si fuera ella?
Ella me peina el alma y me la enreda
Va conmigo, digo yo
Mi rival, mi compañera
Esa es ella
Pero me cuesta
Cuando otro adiós se ve tan cerca
Y la perderé de nuevo
Y otra vez preguntaré, mientras se va
Y no habrá respuesta
Y si esa que se aleja
La que estoy perdiendo
Y, ¿si esa era?
Y, ¿si fuera ella?
Sea lo que quiera Dios que sea
Mi delito es la torpeza de ignorar
Que quien no tiene corazón
Y va quemándome y me quema
Y, ¿si fuera ella?
A veces, siente compasión
Por este loco, ciego y loco corazón
¿Era? ¿Quién me dice si era ella?
Y, si la vida es una rueda y va girando
Y nadie sabe cuándo tiene que saltar
Y la miro y, ¿si fuera ella?
¿Si fuera ella?
Y, ¿si fuera ella?
En, en zou zij het zijn?
Zij glijdt voorbij en overrompelt me
En hoewel het soms niet uitmaakt
Weet ik dat de dag dat ik haar verlies, ik weer zal lijden
Voor haar, die verschijnt en weer verdwijnt
Die weggaat en blijft
Die vraag en antwoord is
Die mijn duisternis is
Ster, nee, nee
Zij kamt mijn ziel en verstrikt me
Ze gaat met me mee, maar ik weet niet waarheen
Mijn rival, mijn maat
Die zo diep in mijn leven zit
En tegelijk zo ver weg is
Weet ik dat ik me weer zal verliezen
En haar opnieuw zal vinden
Maar met een ander gezicht en een andere naam
En een ander lichaam, maar ze blijft dezelfde
Die me weer meeneemt
Nooit geeft ze antwoord
Als het wiel draait
Zij wordt koud en eeuwig
Een zucht in de storm
Degene die zo vaak haar stem veranderde
Mensen die komen en gaan
Altijd is zij het
Die me bedriegt en het ontkent
Die me vergeet en me herinnert
Maar als mijn mond zich vergist
Maar als mijn mond zich vergist
En, als ik haar roep, een ander noemt
Soms voelt ze medelijden
Met dit gekke, blinde en dolle hart
Wat het ook is dat God wil dat het is
Mijn misdaad is de onhandigheid van onwetendheid
Dat er mensen zijn zonder hart
En die me verbranden, me verbranden en me verbranden
En, zou zij het zijn?
Zij kamt mijn ziel en verstrikt me
Ze gaat met me mee, zeg ik
Mijn rival, mijn maat
Dat is zij
Maar het kost me moeite
Wanneer een ander afscheid zo dichtbij lijkt
En ik haar weer zal verliezen
En weer zal vragen, terwijl ze weggaat
En er zal geen antwoord zijn
En als zij die zich verwijdert
Degene die ik aan het verliezen ben
En, was zij het?
En, zou zij het zijn?
Wat het ook is dat God wil dat het is
Mijn misdaad is de onhandigheid van onwetendheid
Dat wie geen hart heeft
En me verbrandt, me verbrandt en me verbrandt
En, zou zij het zijn?
Soms voelt ze medelijden
Met dit gekke, blinde en dolle hart
Was het? Wie zegt me of het zij was?
En, als het leven een wiel is en draait
En niemand weet wanneer hij moet springen
En ik kijk naar haar en, zou zij het zijn?
Zou zij het zijn?
En, zou zij het zijn?
Escrita por: Alejandro Sanz