Ese Que Me Dio Vida
Con tu sonrisa de medio lado
Cuántos te quiero te habrás callado
¿Cuántas cosas de chiquillo
Aún conservas en los bolsillos?
Con tu eterno cigarrillo
Con tu ojera y tu descuido
La más bella de las danzas
Es tu cojera al caminar
Imagino que engordaste
Para que el alma te entrase
Imagino que tus canas
Son recuerdos en sus bodas de plata
Con mi sonrisa de medio lado
Cuántos te quiero me habré callado
Tú me diste el primer brillo
O me sacaste de un bolsillo
Frágil como una pelusa
Como una inocente excusa
En una arruga de tu abrigo
Me sentía protegido
No eres solo aquel que firma
En el libro de familia
Ni eres el silencio en el sofá
Viendo un partido en zapatillas
Eres mucho más
Eres ese amigo que me dio vida
Y eres ese amigo que me dio vida
Por eso, no quiero dejarte apartado
Por eso, no puedo seguir callado
Hoy, que al fin me he dado cuenta
Que me sumabas de tu resta
Y déjame por esta noche
Ser las manos que te arropen
Y déjame que te regale
Un abrigo nuevo, en condiciones
Y déjame gritar: ¡Qué orgulloso estoy de ti!
Y que eres ese amigo que me dio vida
Y que eres ese amigo que me dio vida
Ese, que es mi amigo, me dio la vida
Diegene Die Mij Leven Gaf
Met je scheve glimlach
Hoeveel 'ik hou van jou' heb je verzwegen
Hoeveel kinderlijke dingen
Bewaar je nog in je zakken?
Met je eeuwige sigaret
Met je wallen en je slordigheid
De mooiste van de dansen
Is je hinken als je loopt
Ik stel me voor dat je bent aangekomen
Zodat je ziel erin paste
Ik stel me voor dat je grijze haren
Herinneringen zijn aan je zilveren bruiloft
Met mijn scheve glimlach
Hoeveel 'ik hou van jou' heb ik verzwegen?
Jij gaf me de eerste glans
Of haalde me uit een zak
Fragiel als een pluisje
Als een onschuldige excuus
In een kreuk van je jas
Voelde ik me beschermd
Je bent niet alleen degene die tekent
In het familieboek
En je bent niet de stilte op de bank
Die een wedstrijd kijkt in slippers
Je bent veel meer
Je bent die vriend die me leven gaf
En je bent die vriend die me leven gaf
Daarom wil ik je niet aan de kant zetten
Daarom kan ik niet langer zwijgen
Vandaag, nu ik eindelijk besef
Dat je me optelde uit je aftrek
En laat me vanavond
De handen zijn die je omarmen
En laat me je geven
Een nieuwe, goede jas
En laat me schreeuwen: Wat ben ik trots op jou!
En dat je die vriend bent die me leven gaf
En dat je die vriend bent die me leven gaf
Die, die mijn vriend is, gaf me het leven