395px

De Afstand Van Een Liefde

Alex Baroni

La Distanza Di Un Amore

Sei rimasta dentro me
nel profondo delle idee
come il pezzo di una vita che non c'è
sei un ago nelle vene
o una splendida bugia
la ferita che oramai non va più via
e non guarisce mai
e non mi passa mai
ogni giorno mando giù
le mie lacrime per te
ogni notte il letto è così grande che
io ti scrivo ancora un po'
e lo so che non dovrei
che mi devo liberare
dalla trappola di questo amore
perchè non vivo più
perchè mi manchi tu
e questo cielo blu
non lo posso sopportare
ti vedo come sei
e come ti vorrei
non è lo stesso sai
non ti posso perdonare mai
ricomincerò da qui
ricomincerò da me
a rifare mille muri adesso che
i tramonti che vedrò
e le canzoni che farai
sono un fuoco che mi brucia come mai
e io povero sarò e tu povera sarai
la distanza di un amore
che non ho parole per spiegare
perchè non vivo più
perchè mi manchi tu
e questo cielo blu
non lo posso sopportare
ti vedo come sei
e come ti vorrei
non è lo stesso sai
non ti posso perdonare
perchè un uomo non può vivere di se
è forse questo da cambiare
e ora passo il tempo a chiedermi
che fai senza di me
perchè non vivo più
perchè mi manchi tu
e questo cielo blu
non lo posso sopportare
ti vedo come sei
e come ti vorrei
non è lo stesso sai
non ti posso perdonare
non ho sangue nelle vene
mai

De Afstand Van Een Liefde

Je bent in me gebleven
in de diepte van mijn gedachten
als een stuk van een leven dat er niet is
je bent een naald in mijn aderen
of een prachtige leugen
de wond die nu niet meer weggaat
en nooit geneest
het gaat nooit voorbij
iedere dag slik ik
mijn tranen voor jou
iedere nacht is het bed zo groot dat
ik je nog steeds een beetje schrijf
en ik weet dat ik dat niet zou moeten doen
ik moet me bevrijden
van de valstrik van deze liefde
want ik leef niet meer
want ik mis je zo
en deze blauwe lucht
kan ik niet verdragen
ik zie je zoals je bent
en zoals ik je zou willen
het is niet hetzelfde weet je
ik kan je nooit vergeven
ik begin hier opnieuw
ik begin bij mezelf
om duizend muren te bouwen nu dat
ik de zonsondergangen zal zien
en de liedjes die je zult maken
zijn een vuur dat me brandt als nooit tevoren
en ik zal arm zijn en jij zal arm zijn
de afstand van een liefde
waarvoor ik geen woorden heb om uit te leggen
want ik leef niet meer
want ik mis je zo
en deze blauwe lucht
kan ik niet verdragen
ik zie je zoals je bent
en zoals ik je zou willen
het is niet hetzelfde weet je
ik kan je niet vergeven
want een man kan niet leven van zichzelf
is dit misschien wat er moet veranderen
en nu breng ik de tijd door met me af te vragen
wat doe je zonder mij
want ik leef niet meer
want ik mis je zo
en deze blauwe lucht
kan ik niet verdragen
ik zie je zoals je bent
en zoals ik je zou willen
het is niet hetzelfde weet je
ik kan je niet vergeven
ik heb geen bloed in mijn aderen
nooit.

Escrita por: Alex Baroni