Viejo Mío
Me atropellan los recuerdos
Desde aquel día en que te fuiste
No encontraba el consuelo
Cuando me dijiste adiós
Yo quería que te quedaras
Que me dieras tus caricias
Escuchar siempre tu voz
No existía en el mundo
Alguien que te amara tanto
Alguien que te admirara
Como lo hacía yo
Me dolió aquel “te quiero”
Mientras lágrimas cayeron
En ese último adiós
Cuando solo me encontraba
Sin motivos y sin sueños
Escuché en el silencio
Una suave y dulce voz
Me dijo que me amaba
Que su vida había entregado
En aquella cruz de amor
Cuando todo era oscuro
Cuando no había esperanza
Fue tu amor quien me encontró
El dolor que me invadía
Lo cambiaste en alegría
Me llenaste de perdón
Eres Dios de lo imposible
Eres ese Dios de amor
Que perdona mis pecados
Y se olvida de mi error
Cómo no he de perdonar
A mi padre que no está
Hoy te pido, mi buen Dios
Que regrese otra vez
Han pasado varios años
Desde aquella su partida
Aunque ya no soy un niño
No lo dejo de extrañar
Pido y ruego por su vida
Para que, así como yo
Él te pueda conocer
No me rindo y prosigo
Yo me aferro a la promesa
De que él también sabrá
De mi Dios, el cual yo sirvo
Mi Señor, el Dios eterno
A mi padre Él traerá
Eres Dios de lo imposible
Eres ese Dios de amor
Que perdona mis pecados
Y se olvida de mi error
Cómo no he de perdonar
A mi padre que no está
Hoy te pido, mi buen Dios
Que regrese otra vez
Una tarde de septiembre
A mi padre yo encontré
Lágrimas allí cayeron
Pues mi Dios era tan fiel
Hoy me encuentro con mi viejo
Que un día me vio nacer
Quédate aquí conmigo
No te afanes, viejo mío
Que de ti yo cuidaré
Quédate aquí conmigo
No te afanes, viejo mío
Que yo siempre te amaré
Mijn Oude Vriend
De herinneringen overvallen me
Sinds die dag dat je vertrok
Ik vond geen troost
Toen je afscheid nam
Ik wilde dat je bleef
Dat je me je liefde gaf
Altijd je stem horen
Er was niemand op de wereld
Die jou zo liefhad
Iemand die je bewonderde
Zoals ik dat deed
Het deed pijn, dat "ik hou van je"
Terwijl de tranen vielen
Bij dat laatste afscheid
Toen ik alleen was
Zonder redenen en zonder dromen
Hoorde ik in de stilte
Een zachte, zoete stem
Ze zei dat ze van me hield
Dat ze haar leven had gegeven
Aan dat kruis van liefde
Toen alles donker was
Toen er geen hoop was
Was jouw liefde die me vond
De pijn die me overviel
Veranderde je in vreugde
Je vulde me met vergeving
Jij bent God van het onmogelijke
Jij bent die God van liefde
Die mijn zonden vergeeft
En mijn fouten vergeet
Hoe kan ik niet vergeven
Aan mijn vader die er niet is
Vandaag vraag ik je, goede God
Dat hij weer terugkomt
Er zijn jaren verstreken
Sinds zijn vertrek
Ook al ben ik geen kind meer
Ik mis hem nog steeds
Ik vraag en smeek om zijn leven
Zodat hij, net als ik
Jou kan leren kennen
Ik geef niet op en ga door
Ik houd me vast aan de belofte
Dat hij ook zal weten
Van mijn God, die ik dien
Mijn Heer, de eeuwige God
Zal mijn vader terugbrengen
Jij bent God van het onmogelijke
Jij bent die God van liefde
Die mijn zonden vergeeft
En mijn fouten vergeet
Hoe kan ik niet vergeven
Aan mijn vader die er niet is
Vandaag vraag ik je, goede God
Dat hij weer terugkomt
Op een septembermiddag
Vond ik mijn vader
Tranen vielen daar
Want mijn God was zo trouw
Vandaag ontmoet ik mijn oude vriend
Die me ooit zag geboren worden
Blijf hier bij me
Maak je geen zorgen, mijn oude vriend
Want ik zal voor je zorgen
Blijf hier bij me
Maak je geen zorgen, mijn oude vriend
Want ik zal altijd van je houden