Late ochtend
Wat is dit voor een kale kamer hier?
Wat is er gebeurd dat ik hier ben?
Dat zijn m'n kleren daar op de grond,
Een ouwe zwarte, in elkaar gezakte hond
M'n tong is hard, m'n hersens hangen scheef.
De toekomst is vergeten dat ik leef.
We kropen weg in de armen van de nacht,
Morgen was een ding dat schreeuwde in de klauwen van de dag.
Maar iets in het morgenlicht
Zegt me weer dat er geen morgen is,
Alleen die zon, die wilde flits,
Waarin je staat, waarmee je gaat, waardoor je zwicht.
Was er niet iemand bij me hier in bed?
Of was die trieste pret alleen een droom?
Dat trouwe dier dat al m'n zorgen droeg,
Misschien zie ik haar vanavond nog of anders morgenvroeg.
Maar iets in het morgenlicht
Zegt me weer dat er geen morgen is,
Alleen die zon, dit verloren moment,
Waarin je los en onzichtbaar bent.
Ik hoor de wereld vluchten door de straat.
Het schijnt dat er een doel is of zoiets.
Als ik nu ga en onderweg niet meer verdwaal,
Misschien dat ik 't morgen dan, morgen, nog, achterhaal.
Maar iets in het morgenlicht
Zegt me weer dat er geen morgen is,
Alleen die zon, dit verloren moment,
Waarin je drijft, voor altijd blijft die je bent.
Mañana temprano
¿Qué es este cuarto tan vacío aquí?
¿Qué pasó para que esté aquí?
Esas son mis ropas ahí en el suelo,
Un viejo perro negro, desplomado
Mi lengua está áspera, mis pensamientos están torcidos,
El futuro olvidó que estoy vivo.
Nos escondimos en los brazos de la noche,
Mañana era algo que gritaba en las garras del día.
Pero algo en la luz de la mañana
Me dice de nuevo que no hay mañana,
Sólo ese sol, ese destello salvaje,
En el que te paras, con el que te vas, por el que cedes.
¿No había alguien conmigo aquí en la cama?
¿O fue esa triste diversión solo un sueño?
Ese fiel animal que llevaba todas mis preocupaciones,
Quizás la vea esta noche o quizás mañana temprano.
Pero algo en la luz de la mañana
Me dice de nuevo que no hay mañana,
Sólo ese sol, este momento perdido,
En el que estás libre e invisible.
Escucho al mundo correr por la calle,
Parece que hay un propósito o algo así.
Si me voy ahora y no me pierdo en el camino,
Quizás lo alcance mañana, mañana, aún.
Pero algo en la luz de la mañana
Me dice de nuevo que no hay mañana,
Sólo ese sol, este momento perdido,
En el que flotas, permaneces para siempre como eres.