Dit Krijg Je Niet Kapot
Eens was je een kind dat kon lachen,
Een jongen, trots en ambitieus.
Maar het ging anders dan je verwachtte
En toen werd je rancuneus.
De vrijheid is je vijand geworden,
Die wil je zien bloeden in de goot.
Je rechtvaardiging heb je verzonnen
In een god van verwoesting en dood..
Ja, ik dans met mijn aap door de tuin van de lust.
Ik voel op mijn huid hoe het leven me kust.
Mijn ziel is een beest dat gromt in mijn strot.
Nee, dit krijg je niet kapot.
Achter horren zit je te praten
Met vrienden tot diep in de nacht
De enige droom van de sukkel
Is wraak door middel van macht.
Ik moet in jouw waarheid geloven,
Volgens jou ben ik decadent,
Maar wat ik geloof van je woorden
Is dat je zo jaloers als de ziekte bent
Ja, ik waai door de tijd als de broer van de wind.
Wat de golven doen, dat is wat ik vind.
Iedereen heeft zijn eigen god.
Nee, dit krijg je niet kapot.
Je kunt met je bommen gaan gooien
In dienst van je heilige haat,
Maar van de geschiedenis zou je kunnen leren
Dat je in de rij van de misdadigers staat.
Misschien gaan de laarzen weer komen,
Op de trap het oude gerucht
En moeten we weer mee zoals vroeger
En zien ze ons nooit meer terug.
Ik waai door de tijd als de broer van de wind.
Wat de golven doen, dat is wat ik vind.
Ja, iedereen heeft zijn eigen god.
Nee, dit krijg je niet kapot.
Nee, dit krijg je niet kapot.
Nee, dit krijg je niet kapot.
Esto No Lo Puedes Destruir
Una vez fuiste un niño que podía reír,
Un chico orgulloso y ambicioso.
Pero las cosas no salieron como esperabas
Y entonces te volviste rencoroso.
La libertad se ha convertido en tu enemiga,
Quieres verla sangrar en la calle.
Has inventado tu justificación
En un dios de destrucción y muerte.
Sí, bailo con mi mono en el jardín del deseo.
Siento en mi piel cómo la vida me besa.
Mi alma es una bestia que gruñe en mi garganta.
No, esto no lo puedes destruir.
Detrás de las rejas estás hablando
Con amigos hasta altas horas de la noche.
El único sueño del tonto
Es venganza a través del poder.
Debo creer en tu verdad,
Según tú soy decadente,
Pero lo que creo de tus palabras
Es que estás celoso como la enfermedad.
Sí, me desplazo en el tiempo como el hermano del viento.
Lo que hacen las olas, eso es lo que encuentro.
Todos tienen su propio dios.
No, esto no lo puedes destruir.
Puedes lanzar tus bombas
En nombre de tu odio sagrado,
Pero de la historia podrías aprender
Que estás en la fila de los criminales.
Tal vez las botas volverán,
En la escalera el viejo rumor,
Y tendremos que irnos de nuevo como antes,
Y nunca nos volverán a ver.
Me desplazo en el tiempo como el hermano del viento.
Lo que hacen las olas, eso es lo que encuentro.
Sí, todos tienen su propio dios.
No, esto no lo puedes destruir.
No, esto no lo puedes destruir.
No, esto no lo puedes destruir.