395px

Geef Me Je Lucht

Alex Ubago

Dame Tu Aire

Hoy te perdí una vez más al despertar
Si soñara la realidad, y viviera lo que se fue

Mi humor, míralo, pintando un cuadro sin color
Puedo ver un paisaje gris que refleja mi interior
Y en él, y en él

Palomas blancas vuelan raso, sobre el tejado brilla el Sol
Y ríen todos menos yo
Que ahora soy, un reo más, pidiendo a gritos, la verdad
Mi vida eres tú, y si te vas, vendrá la oscuridad

Dame tu aire un día más, para que pueda respirar
Que un rayo de luz, me haga brillar
Que muera soledad

Hoy soñaré que despierto junto a ti
Y te canto canciones que, anoche te escribí

Y llegaré, por ti a dónde nadie pudo ir
Puedo ver el mejor lugar, de tantos que conocí
Y en él, y en él

Palomas blancas vuelan raso, sobre el tejado brilla el Sol
Y ríen todos menos yo
Que ahora soy, un reo más, pidiendo a gritos, la verdad
Mi vida eres tú, y si te vas, vendrá la oscuridad

Dame tu aire un día más, para que pueda respirar
Que un rayo de luz, me haga brillar
Que muera soledad

Que ahora soy, un reo más, pidiendo a gritos, la verdad
Mi vida eres tú, y si te vas, me fregará la oscuridad

Dame tu aire un día más, para que pueda respirar
Que un rayo de luz, me haga brillar
Que muera soledad

Geef Me Je Lucht

Vandaag ben ik je weer kwijt, bij het ontwaken
Als ik de werkelijkheid droomde, en leefde wat verloren ging

Mijn humeur, kijk ernaar, een kleurloos schilderij aan het maken
Ik zie een grijze landschap dat mijn binnenste weerspiegelt
En daarin, en daarin

Witte duiven vliegen laag, op het dak straalt de zon
En iedereen lacht behalve ik
Want nu ben ik, een gevangene meer, schreeuwend om de waarheid
Jij bent mijn leven, en als je weggaat, komt de duisternis

Geef me je lucht nog een dag, zodat ik kan ademen
Dat een straal van licht, me laat stralen
Dat eenzaamheid sterft

Vandaag zal ik dromen dat ik naast jou ontwaak
En ik zing je liedjes die, ik gisteravond voor je schreef

En ik zal komen, voor jou naar waar niemand kon gaan
Ik zie de mooiste plek, van zoveel die ik kende
En daarin, en daarin

Witte duiven vliegen laag, op het dak straalt de zon
En iedereen lacht behalve ik
Want nu ben ik, een gevangene meer, schreeuwend om de waarheid
Jij bent mijn leven, en als je weggaat, komt de duisternis

Geef me je lucht nog een dag, zodat ik kan ademen
Dat een straal van licht, me laat stralen
Dat eenzaamheid sterft

Want nu ben ik, een gevangene meer, schreeuwend om de waarheid
Jij bent mijn leven, en als je weggaat, zal de duisternis me verdoemen

Geef me je lucht nog een dag, zodat ik kan ademen
Dat een straal van licht, me laat stralen
Dat eenzaamheid sterft

Escrita por: Alex Ubago