Palomas Blancas
Hoy te perdí, una vez más al despertar,
si soñara la realidad y viviera lo que se fue.
Mi a mor míralo, pintando un cuadro sin color,
puedo ver un paisaje gris, que refleja en mi interior,
y en él, y en él.....
Palomas blancas vuelan raso, sobre el tejado brilla el sol,
y ríen todos menos yo...que ahora soy un reo más,
pidiendo a gritos la verdad, mi vida eres tú y si te vas,
vendrá la oscuridad, dame tu aire un día más,
para que pueda respirar, que un rayo de lúz,
la haga brillar que muera la soledad....
Hoy soñaré, que despierto junto a ti,
y te canto canciones que, a noche te escribí.
Llegaré por tí, a donde nadie puedo ir,
puedo ver el mejor lugar de tantos que conocí,
y en él, y en él....
Palomas blancas vuelan raso, sobre el tejado brilla el sol,
y ríen todos menos yo...que ahora soy un reo más,
pidiendo a gritos la verdad, mi vida eres tú y si te vas
vendrá la oscuridad, dame tu aire un día mas
para que pueda respirar, que un rayo de luz
me haga brillar, que muera la soledad....
Que ahora soy un reo más, pidiendo a gritos la verdad,
mi vida eres tú y si te vas, me cegará la oscuridad,
dame tu aire un día más para que pueda respirar,
que un rayo de luz me haga brillar, que muera la soledad.
Witte Duiven
Vandaag verloor ik je, weer bij het ontwaken,
als ik de werkelijkheid zou dromen en leefde wat er was,
Mijn liefde kijk eens, het schildert een kleurloze schilderij,
k kan een grijze landschappen zien, dat weerspiegelt in mij,
en in dat, en in dat.....
Witte duiven vliegen laag, op het dak schijnt de zon,
en iedereen lacht behalve ik... die nu ook een gevangene ben,
vraag ik schreeuwend om de waarheid, mijn leven ben jij en als je gaat,
komt de duisternis, geef me je lucht nog een dag,
zodat ik kan ademhalen, dat een straal van licht,
dit laat stralen zodat de eenzaamheid sterft....
Vandaag zal ik dromen, dat ik naast jou ontwaak,
en ik zing je liedjes die, ik vannacht voor je schreef.
Ik zal voor jou komen, naar waar niemand kan gaan,
k kan de beste plek zien van zoveel die ik ken,
en in dat, en in dat....
Witte duiven vliegen laag, op het dak schijnt de zon,
en iedereen lacht behalve ik... die nu ook een gevangene ben,
vraag ik schreeuwend om de waarheid, mijn leven ben jij en als je gaat,
komt de duisternis, geef me je lucht nog een dag
zodat ik kan ademhalen, dat een straal van licht
mij laat stralen, zodat de eenzaamheid sterft....
Dat ik nu ook een gevangene ben, vraag ik schreeuwend om de waarheid,
mijn leven ben jij en als je gaat, zal de duisternis me verblinden,
geef me je lucht nog een dag zodat ik kan ademhalen,
dat een straal van licht me laat stralen, zodat de eenzaamheid sterft.