Me Muero Por Conocerte (part. Amaia Montero)
Me muero por suplicarte
Que no te vayas mi vida
Me muero por escucharte
Decir las cosas que nunca digas, más
Más me callo y te marchas
Mantengo la esperanza
De ser capaz algún día
De no esconder las heridas que me duelen al pensar
Que te voy queriendo cada día un poco más
¿Cuanto tiempo vamos a esperar?
Me muero por abrazarte
Y que me abraces tan fuerte
Me muero por divertirte
Y que me beses cuando despierte
Acomodado en tu pecho
Hasta que el Sol aparezca
Me voy perdiendo en tu aroma
Me voy perdiendo en tus labios que se acercan susurrando
Palabras que llegan a este pobre corazón
Voy sintiendo el fuego en mi interior
Me muero por conocerte
Saber que es lo que piensas
Abrir todas tus puertas
Y vencer esas tormentas que nos quieran abatir
Centrar en tus ojos mi mirada
Cantar contigo al alba
Besarnos hasta desgastarnos nuestros labios
Y ver en tu rostro cada día crecer esa semilla
Crear, soñar, dejar todo surgir
Aparcando el miedo a sufrir
Me muero por explicarte
Lo que pasa por mi mente
Me muero por intrigarte
Y seguir siendo capaz de sorprenderte
Sentir cada día, ese flechazo al verte
Qué más dará lo que digan
Que más dará lo que piensen
Si estoy loca es cosa mía
Y ahora vuelvo a mirar el mundo a mi favor
Vuelvo a ver brillar la luz del Sol
Me muero por conocerte
Saber que es lo que piensas
Abrir todas tus puertas
Y vencer esas tormentas que nos quieran abatir
Centrar en tus ojos mi mirada
Cantar contigo al alba
Besarnos hasta desgastarnos nuestros labios
Y ver en tu rostro cada día crecer esa semilla
Crear, soñar, dejar todo surgir
Aparcando el miedo a sufrir
Me muero por conocerte
Saber que es lo que piensas
Abrir todas tus puertas
Y vencer esas tormentas que nos quieran abatir
Centrar en tus ojos mi mirada
Cantar contigo al alba
Besarnos hasta desgastarnos nuestros labios
Y ver en tu rostro cada día crecer esa semilla
Crear, soñar, dejar todo surgir
Aparcando el miedo a sufrir
Ik sterf om je te leren kennen
Ik sterf om je te smeken
Dat je niet weggaat, mijn leven
Ik sterf om je te horen
Zeggen wat je nooit zegt, meer
Maar ik zwijg en jij gaat weg
Ik houd de hoop vast
Dat ik op een dag in staat ben
Om de wonden niet te verbergen die pijn doen als ik denk
Dat ik elke dag een beetje meer van je ga houden
Hoe lang gaan we nog wachten?
Ik sterf om je te omarmen
En dat je me zo stevig omarmt
Ik sterf om je te vermaken
En dat je me kust als ik wakker word
Geknuffeld tegen je borst
Totdat de zon verschijnt
Ik verdwijn in jouw geur
Ik verdwijn in jouw lippen die dichterbij komen fluisterend
Woorden die dit arme hart bereiken
Ik voel het vuur van binnen
Ik sterf om je te leren kennen
Weten wat je denkt
Al jouw deuren openen
En die stormen overwinnen die ons willen neerhalen
Mijn blik centreren in jouw ogen
Met jou zingen bij zonsopgang
Elkaar kussen tot onze lippen versleten zijn
En in jouw gezicht elke dag die zaadje zien groeien
Creëren, dromen, alles laten ontstaan
De angst om te lijden parkeren
Ik sterf om je uit te leggen
Wat er in mijn hoofd omgaat
Ik sterf om je nieuwsgierig te maken
En in staat te blijven je te verrassen
Elke dag voelen, die vonk als ik je zie
Wat maakt het uit wat ze zeggen
Wat maakt het uit wat ze denken
Als ik gek ben, is dat mijn zaak
En nu kijk ik weer naar de wereld in mijn voordeel
Ik zie weer het licht van de zon stralen
Ik sterf om je te leren kennen
Weten wat je denkt
Al jouw deuren openen
En die stormen overwinnen die ons willen neerhalen
Mijn blik centreren in jouw ogen
Met jou zingen bij zonsopgang
Elkaar kussen tot onze lippen versleten zijn
En in jouw gezicht elke dag die zaadje zien groeien
Creëren, dromen, alles laten ontstaan
De angst om te lijden parkeren
Ik sterf om je te leren kennen
Weten wat je denkt
Al jouw deuren openen
En die stormen overwinnen die ons willen neerhalen
Mijn blik centreren in jouw ogen
Met jou zingen bij zonsopgang
Elkaar kussen tot onze lippen versleten zijn
En in jouw gezicht elke dag die zaadje zien groeien
Creëren, dromen, alles laten ontstaan
De angst om te lijden parkeren