Scheuveln
Refraain:
k Zel van mien leven nooit scheuveln leren
Scheuveln kin ik nait, knap ja glad bie de enkels oaf
Mien toetpot wat n verdrait
Achter n stoule of mit ons Job
Ik goa krek wotterpas
k Woag mie nooit meer op t gladde ies
k Wol dat t wat stroever was
Harsenschudden dat krigst dr van
As je dat mor waiten
Loat mie mor aan de kaande stoan
Loat n aander moar mooi swaiten
Joa, de Westerwolle rit
mag ik wel geern zain
As ik mor op de waal stoa
din breek ik ook gain bain
Daip in nacht op t knoal bie ons
Minsen wat n weure
k Wil ja zo groag scheuveln leren
mor k glier in n dikke scheure
n Nadde kont en kolle vouten
k Liek wel knittergek
Honderd keer aal heb k t perbaart
mor k vaal aal op de bek
Patinando
Estribillo:
Mi vida nunca aprendió a patinar
No puedo patinar, siempre me caigo cerca de los tobillos
Mi trasero qué tristeza
Detrás de una silla o con nuestro amigo Job
Voy justo en línea recta
Nunca me atreveré en el hielo resbaladizo
Ojalá fuera un poco más áspero
Te duele la cabeza
Si lo sabes
Déjame estar en la orilla
Deja que los demás suden
Sí, el paseo por Westerwolde
Me gusta verlo
Si estoy en el borde
Tampoco me romperé ningún hueso
Profundamente en la noche en el canal cerca de nosotros
La gente qué rara
Quiero tanto aprender a patinar
pero resbalo en un gran charco
Un trasero mojado y pies fríos
Parezco loco
Cien veces lo he intentado
pero siempre caigo de cara