Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael, Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael
Ontwaakt bij de eerste zonnestraal
Zilverdael, Zilverdael
Jouw stille schoonheid, groots en teer
Sprankelt in de ochtendgloed
Geen wrede stap kwam ooit op je neer
Alleen de lichte elfengloed
En de bomen van het elfenwoud
Staan nog na te dromen
Ze zijn al duizend jaren oud
De oude elfenbomen
Zilverdael, Zilverdael
Jouw glimlach spreekt z'n eigen taal
Zilverdael, Zilverdael
Een schoonheid die hier eeuwenlang
Voor het kwade bleef verborgen
Maar droevig klinkt je elfenzang
Door de prille morgen
Maar het zilver van de waterval
Murmelt zacht en tevreden
En zoekt z'n weg naar 't elfendal
Ver beneden
Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael, Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael
Despierta con el primer rayo de sol
Zilverdael, Zilverdael
Tu silenciosa belleza, grande y delicada
Brilla en el resplandor de la mañana
Nunca ha pisado un paso cruel sobre ti
Solo el ligero resplandor de hadas
Y los árboles del bosque de hadas
Aún están soñando
Tienen mil años de antigüedad
Los viejos árboles de hadas
Zilverdael, Zilverdael
Tu sonrisa habla su propio idioma
Zilverdael, Zilverdael
Una belleza que aquí por siglos
Permaneció oculta al mal
Pero triste suena tu canto de hadas
Por la mañana temprana
Pero la plata de la cascada
Murmura suave y satisfecha
Y busca su camino hacia el valle de las hadas
Muy abajo
Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael
Zilverdael, Zilverdael