Wanderlust!
Dimmi solo
Cosa vuoi fare
Io che ho riempito pure di lacrime il mare
Sai ne ho versate tante di lacrime amare
È tutto un prendere o lasciare, che scegliamo?
Tu ti sei lasciata prendere la mano
Ma non ci voglio pensare
E ho perso aerei
Ma la meta non è poi così lontana
Ed ho perso treni
Senza mezzi ma vado per la mia strada
La farò a piedi
Però casa mia non la metterò in vendita
Se perdo la ragione perché tu sei la ragione
Di quel mio senso di perdita che non mi lascia più
La vita è una stazione, c’è chi viene e c’è chi va
Ma fra tutte le persone vorrei che tu stessi qua
È tutta immaginazione, vivo dentro Wanderland
Sindrome del viaggiatore, ho il gene di Wanderlust!
Però tu lo sai che c’è?
Che ovunque vada io cercherò te
Da nord a sud e da ovest a est
Non ci vedremo mai
Vai via in mezzo al via vai
Eri la mia regina che non ama il re
Ma ovunque vada io cercherò te
Dove fa buio e dove c’è il sole
Forse ti volterai
Mentre tu te ne andrai
Con un pezzo di me
Tempo al tempo mi dicevano
Penso quindi sono, ma non sono come pensano
Non aiuta il tempo se poi tutto dura niente
Non c’è giuramento se poi qui chi giura mente
Cerco te nella mischia, che spinge, che fischia
Sul filo del rasoio ci faccio l’equilibrista
Mi fan male le gambe però non posso fermarmi
Perché ho imparato che un sogno da solo non si realizza mai
La vita è una stazione, c’è chi viene e c’è chi va
Ma fra tutte le persone vorrei che tu stessi qua
È tutta immaginazione, vivo dentro Wanderland
Sindrome del viaggiatore, ho il gene di Wanderlust!
Però tu lo sai che c’è?
Che ovunque vada io cercherò te
Da nord a sud e da ovest a est
Non ci vedremo mai
Vai via in mezzo al via vai
Eri la mia regina che non ama il re
Ma ovunque vada io cercherò te
Dove fa buio e dove c’è il sole
Forse ti volterai
Mentre tu te ne andrai
Con un pezzo di me
Reisdrang!
Vertel me gewoon
Wat wil je doen
Ik heb zelfs de zee vol tranen gevuld
Je weet dat ik veel bittere tranen heb vergoten
Het is allemaal een kwestie van nemen of laten, wat kiezen we?
Jij liet je hand pakken
Maar daar wil ik niet aan denken
En ik heb vliegtuigen gemist
Maar de bestemming is niet zo ver weg
En ik heb treinen gemist
Zonder middelen maar ik ga mijn eigen weg
Ik zal het te voet doen
Maar mijn huis zet ik niet te koop
Als ik mijn verstand verlies omdat jij de reden bent
Van dat gevoel van verlies dat me niet meer loslaat
Het leven is een station, er zijn mensen die komen en gaan
Maar van alle mensen zou ik willen dat jij hier was
Het is allemaal verbeelding, ik leef in Wanderland
Reizigerssyndroom, ik heb het gen van Reisdrang!
Maar weet je wat er is?
Dat waar ik ook ga, ik zal jou zoeken
Van noord naar zuid en van west naar oost
We zullen elkaar nooit zien
Ga weg in de drukte
Jij was mijn koningin die de koning niet liefheeft
Maar waar ik ook ga, ik zal jou zoeken
Waar het donker is en waar de zon schijnt
Misschien draai je je om
Terwijl jij weggaat
Met een stuk van mij
Geef de tijd de tijd, ze zeiden
Ik denk, dus ik ben, maar ik ben niet zoals zij denken
De tijd helpt niet als alles niets duurt
Er is geen eed als degene die zweert hier liegt
Ik zoek jou in de menigte, die duwt, die fluit
Op de rand van het mes balanceer ik als een evenwichtskunstenaar
Mijn benen doen pijn maar ik kan niet stoppen
Want ik heb geleerd dat een droom alleen nooit uitkomt
Het leven is een station, er zijn mensen die komen en gaan
Maar van alle mensen zou ik willen dat jij hier was
Het is allemaal verbeelding, ik leef in Wanderland
Reizigerssyndroom, ik heb het gen van Reisdrang!
Maar weet je wat er is?
Dat waar ik ook ga, ik zal jou zoeken
Van noord naar zuid en van west naar oost
We zullen elkaar nooit zien
Ga weg in de drukte
Jij was mijn koningin die de koning niet liefheeft
Maar waar ik ook ga, ik zal jou zoeken
Waar het donker is en waar de zon schijnt
Misschien draai je je om
Terwijl jij weggaat
Met een stuk van mij