Belo Horizonte
Por entre as curvas de um belo horizonte,
Em negligência de emancipar.
Embair através do anonimato,
A reconciliação de uma reclusão
Por um timbre, foi-se apaixonar!
Preso numa âncora para mergulhar, num precipício
No delírio de não sabe achar,
A certeza do que é amar.
E eu sei, que as vezes é melhor,
E esperar, passar o pior e
Ter certeza que tudo vai ficar bem.
Que o peso no convés, que não lhe convém.
Contrapor, na realidade.
A dor em contrariedade.
Por um timbre, foi-se apaixonar!
Preso numa âncora para mergulhar, num precipício
No delírio de não sabe achar,
A certeza do que é amar
E eu sei, que as vezes é melhor,
E esperar, passar o pior (e sorrir)
Hermosa Horizonte
Entre las curvas de un hermoso horizonte,
En la negligencia de emancipar.
Engañar a través del anonimato,
La reconciliación de una reclusión.
¡Por un tono, se enamoró!
Atrapado en un ancla para sumergirse en un precipicio.
En el delirio de no saber encontrar,
La certeza de lo que es amar.
Y sé que a veces es mejor,
Esperar, pasar lo peor y
Tener la certeza de que todo estará bien.
El peso en la cubierta, que no le conviene.
Contraponer, en la realidad.
El dolor en contrariedad.
Por un tono, se enamoró!
Atrapado en un ancla para sumergirse en un precipicio.
En el delirio de no saber encontrar,
La certeza de lo que es amar.
Y sé que a veces es mejor,
Esperar, pasar lo peor (y sonreír)
Escrita por: Tiago Barros