Entre a Mi Pago Sin Golpear
Fue mucho mi penar andando lejos del pago
Tanto correr pa' llegar a ningún lado
Si estaba donde nací lo que buscaba por ahí
Es oro la amistad que no se compra ni vende
Solo se da cuando en el pecho se siente
No es algo que se ha de usar cuando le sirva y nada más
Así es como se da en la amistad mi paisano
Sus manos son Pan Cacho y mate cebado
Y la flor de la humildad suele su rancho perfumar
La vida me han prestao y tengo que devolverla
Cuando el creador me llame para la entrega
¡Que mis huesos, piel y sal abonen mi suelo natal!
La Luna es un terrón que alumbra con luz prestada
Solo al cantor que canta coplas del alma
Le estalla en el corazón el Sol que trepa por su voz
Cantor para cantar si nada dice sus versos
Ay, ¿para qué vas a callar al silencio?
Si es el silencio un cantor lleno de duendes en la voz
Mi pueblo es un cantor que canta la chacarera
No ha de cantar lo que muy dentro no sienta
Cuando lo quiera escuchar entre a mi pago sin golpear
La vida me han prestao y tengo que devolverla
Cuando el creador me llame para la entrega
¡Que mis huesos, piel y sal abonen mi suelo natal!
Kom Binnen in Mijn Dorp Zonder Te Kloppen
Het was veel mijn verdriet, ver weg van het dorp
Zoveel rennen om nergens te komen
Als ik was waar ik geboren ben, wat zocht ik daar?
Vriendschap is goud, dat koop je niet en verkoop je niet
Het wordt alleen gegeven als je het in je hart voelt
Het is niet iets wat je gebruikt als het je uitkomt en verder niets
Zo gaat het in de vriendschap, mijn dorpsgenoot
Zijn handen zijn Pan Cacho en gezette mate
En de bloem van nederigheid parfumeert zijn huis
Het leven is me geleend en ik moet het teruggeven
Wanneer de schepper me roept voor de overdracht
Laat mijn botten, huid en zout mijn geboorteland voeden!
De maan is een klomp die schijnt met geleende licht
Alleen voor de zanger die de liederen van de ziel zingt
Ontploft de zon in zijn hart die omhoog klimt door zijn stem
Een zanger om te zingen als zijn verzen niets zeggen
Oh, waarom zou je de stilte laten zwijgen?
Als de stilte een zanger is vol met geestjes in de stem
Mijn dorp is een zanger die de chacarera zingt
Hij zal niet zingen wat hij diep van binnen niet voelt
Wanneer je het wilt horen, kom binnen in mijn dorp zonder te kloppen
Het leven is me geleend en ik moet het teruggeven
Wanneer de schepper me roept voor de overdracht
Laat mijn botten, huid en zout mijn geboorteland voeden!
Escrita por: Carlos Carabajal, Pablo Raul Trullenque