El Sillón
Y que la pena no te embargue
Lo digo de corazón
Que de nostalgia, no te embriagues
Cuando veas aquel sillón
Ay, que los besos que te falten
Los encuentres siempre en él
Porque aún te quiero, te repito
No veas el sillón aquel
Porque ahí me vas a encontrar
Y te pueden traicionar
Tus arranques de mujer
Y es que es lo más natural
Tiene memoria la piel
Y en eso no hay nada mal
Lo que quisiera saber
Yo solo espero
Que el te quiero que te dijo sí es real
Porque si no es así
Lo estás haciendo mal
Haré un esfuerzo
Por que no me gane a mí la tentación
Pero aunque pase lo que pase
No mires aquel sillón
Porque ahí me vas a encontrar
Y te pueden traicionar
Tus arranques de mujer
Y es que es lo más natural
Tiene memoria la piel
Y en eso no hay nada mal
Lo que quisiera saber
Es qué le vas a inventar
De Fauteuil
En laat de pijn je niet overmannen
Dat zeg ik uit mijn hart
Laat je niet bedwelmen door de nostalgie
Als je die fauteuil ziet
Oh, dat de kussen die je mist
Je altijd daar vindt
Want ik hou nog steeds van je, dat herhaal ik
Kijk niet naar die fauteuil daar
Want daar ga je me vinden
En je kunt verraden worden
Door je vrouwelijke impulsen
En dat is het meest natuurlijk
De huid heeft geheugen
En daar is niets mis mee
Wat ik zou willen weten
Ik hoop alleen maar
Dat de 'ik hou van je' die hij zei echt is
Want als dat niet zo is
Doe je het verkeerd
Ik zal mijn best doen
Om niet door de verleiding te worden overwonnen
Maar hoe dan ook, wat er ook gebeurt
Kijk niet naar die fauteuil
Want daar ga je me vinden
En je kunt verraden worden
Door je vrouwelijke impulsen
En dat is het meest natuurlijk
De huid heeft geheugen
En daar is niets mis mee
Wat ik zou willen weten
Is wat je gaat verzinnen