395px

Vertrek

Alfredo Olivas

Vete

Vete, aunque tenga que hacer, mañana, cien canciones pa' que vuelvas
Vete porque para retenerte, la verdad, ya no soy quien
Nunca he sido afín de que el amor viva entre paredes y celdas
Y sé diferenciar perfectamente lo que está mal y está bien

Vete acostumbrando que tus celos no se harán una costumbre
Porque, hasta la cumbre, no se llega con tanta inseguridad
Vete porque estoy hasta la madre de habitar entre la lumbre
Y más en estos tiempos donde hay menos equidad

Vete y si te vas
Vete sin hacer preguntas, vete en paz
Vete con la firme idea
Aunque hoy no veas ni lo creas, haces lo correcto
Y este justo es el momento para que te vayas

Una cosa más, cuando te alejes, no voltees para atrás
Mira que puedo retractarme y olvidarme
De lo que ahora te estoy pidiendo
Y ya estoy viendo como corro a recuperarte
Y así no es

Vete y si te vas
Vete sin hacer preguntas, vete en paz
Vete con la firme idea
Aunque hoy no veas ni lo creas, haces lo correcto
Y este justo es el momento para que te vayas

Ya no aguanto más
El infierno sigiloso que me das
No hay viernes que no me gobiernes
Y del sábado ni hablamos
Ya no puedes verme con las llaves en la mano
Porque: ¿A dónde vamos?
Y tú no vas

Vete y no lo digo
Para que te vayas de la casa, si esa es tuya
Más bien no quiero terminar en una patrulla
Con un sinfín de cargos inventados por tu mente
Mente maquiavélica

Y dicho sea, de paso
No sé ni en qué momento fui a enredarme entre tus brazos
Y cuando fue que me volví un adicto de tus besos
Mejor me callo, porque si le sigo hasta el regreso
Si solo estoy pensando

Vertrek

Vertrek, ook al moet ik morgen, honderd nummers maken zodat je terugkomt
Vertrek, want om je vast te houden, ben ik eerlijk gezegd niet meer wie ik was
Ik ben nooit iemand geweest die houdt van liefde tussen muren en cellen
En ik weet perfect te onderscheiden wat fout is en wat goed

Raak gewend dat je jaloezie geen gewoonte zal worden
Want, tot de top, kom je niet met zoveel onzekerheid
Vertrek, want ik ben het zat om tussen de vlammen te wonen
En zeker in deze tijden waar er minder gelijkheid is

Vertrek en als je gaat
Vertrek zonder vragen, ga in vrede
Vertrek met het vaste idee
Ook al zie je het vandaag niet en geloof je het niet, je doet het juiste
En dit is precies het moment om te gaan

Nog één ding, als je weggaat, kijk dan niet om
Kijk, ik kan me terugtrekken en vergeten
Wat ik je nu vraag
En ik zie al hoe ik ren om je terug te krijgen
En zo werkt het niet

Vertrek en als je gaat
Vertrek zonder vragen, ga in vrede
Vertrek met het vaste idee
Ook al zie je het vandaag niet en geloof je het niet, je doet het juiste
En dit is precies het moment om te gaan

Ik kan niet meer
De stille hel die je me geeft
Er is geen vrijdag dat je me niet beheerst
En over zaterdag hoeven we het niet eens te hebben
Je kunt me niet meer zien met de sleutels in mijn hand
Want: waar gaan we heen?
En jij gaat niet

Vertrek en ik zeg het niet
Om te zeggen dat je het huis moet verlaten, als dat van jou is
Ik wil gewoon niet eindigen in een politieauto
Met een eindeloze lijst van beschuldigingen verzonnen door jouw geest
Maquiavelliaanse geest

En trouwens
Ik weet niet eens op welk moment ik verstrikt raakte in jouw armen
En wanneer ik een verslaafde werd aan jouw kussen
Ik houd beter mijn mond, want als ik doorga tot je terugkomt
Als ik alleen maar aan het denken ben

Escrita por: Alfredo Olivas