395px

Regen

Alfredo Sadel

Lluvia

Extasiado en mis recuerdos
Contemplando la lluvia caer
En un invierno copioso
Grandes nubes se ven ascender

La tarde se ha vuelto bruma
Con neblina muy tupida
Crece en el cielo un manto gris
Sobre el espacio sin fin

Extasiado en mis recuerdos
Contemplando la lluvia caer
En un invierno copioso
Grandes nubes se ven ascender

La tarde se ha vuelto bruma
Con neblina muy tupida
Crece en el cielo un manto gris
Sobre el espacio sin fin

Lejos de mi ambiente
Pensando en mi lago
En la ciudad que un día
Me viera nacer

La lluvia tenaz, sigue
Inunda los campos
En la tarde andina
Sin Sol y sin luz

Todo es sombras ya
Es la noche que llegó
Y la lluvia prosigue más fuerte
Y trae a mi alma nostalgia sutil

Todo es sombras ya
Es la noche que llegó
Y la lluvia prosigue más fuerte
Y trae a mi alma nostalgia sutil

Regen

Verlies me in mijn herinneringen
Kijkend naar de regen die valt
In een overvloedige winter
Zien grote wolken opstijgen

De middag is veranderd in mist
Met dichte nevel om me heen
Groeit er in de lucht een grijze deken
Over de eindeloze ruimte

Verlies me in mijn herinneringen
Kijkend naar de regen die valt
In een overvloedige winter
Zien grote wolken opstijgen

De middag is veranderd in mist
Met dichte nevel om me heen
Groeit er in de lucht een grijze deken
Over de eindeloze ruimte

Ver weg van mijn omgeving
Denkend aan mijn meer
In de stad die ooit
Mij zag geboren worden

De hardnekkige regen, gaat door
Overstromt de velden
In de Andese middag
Zonder zon en zonder licht

Alles is al schaduw
De nacht is gekomen
En de regen gaat harder door
En brengt een subtiele nostalgie naar mijn ziel

Alles is al schaduw
De nacht is gekomen
En de regen gaat harder door
En brengt een subtiele nostalgie naar mijn ziel