El Violín de Becho
Becho toca el violín en la orquesta
Cara de chiquilín sin maestra
Y la orquesta no sirve no tiene
Más que un solo violín que le duele
Porque a becho le duelen violines
Que son como su amor chiquilines
Becho quiere un violín que sea hombre
Que al dolor y al amor no los nombre
Becho tiene un violín que no ama
Pero siente que el violín lo llama
Por las noches como arrepentido
Vuelve a amar ese triste sonido
Mariposa marrón de madera
Niño violín que se desespera
Cuando becho lo toca y se calma
Queda el violín sonando en su alma
Porque a Becho le duelen violines
Que son como su amor chiquilines
Becho quiere un violin que sea hombre
Que al amor y al dolor no los nombre
Vida y muerte, violín, padre y madre
Canta el violín y becho es el aire
Ya no puede tocar en la orquesta
Porque amar y cantar eso cuesta
De Viool van Becho
Becho speelt viool in het orkest
Gezicht van een jochie zonder meester
En het orkest stelt niks voor, het heeft
Niet meer dan één viool die pijn doet
Want Becho voelt de pijn van violen
Die zijn als zijn liefde, zo jong en dol
Becho wil een viool die een man is
Die de pijn en de liefde niet benoemt
Becho heeft een viool die niet houdt van hem
Maar voelt dat de viool hem roept, oh ja
's Nachts, als hij spijt heeft, keert hij terug
Om die treurige klank weer te beminnen
Bruine houten vlinder
Jongen viool die wanhopig is
Wanneer Becho hem aanraakt, kalmeert hij
Blijft de viool in zijn ziel weerklinken
Want Becho voelt de pijn van violen
Die zijn als zijn liefde, zo jong en dol
Becho wil een viool die een man is
Die de liefde en de pijn niet benoemt
Leven en dood, viool, vader en moeder
De viool zingt en Becho is de lucht
Hij kan niet meer spelen in het orkest
Want liefhebben en zingen, dat kost wat.