Stefanie
Stéfanie, no hay dolor más atroz que ser feliz
Decías anoche ouve-me, por favor, bésame aquí
Stéfanie, sé que tu corazón fala de mim
Y eso es dolor, Stefanie
Stéfanie, yo ayer estaba solo y hoy también
Pero en mi cama ha quedado el perfume de tu piel
Te veo salir, correr por el pasillo del hotel
La vida es cruel, Stéfanie
Stéfanie, hay una sombra oscura tras de ti
De tu ternura, recuerdo la mirada azul turquí
Los pies calientes, tus palabras de amor en portugués
Pero no a ti, Stéfanie
Stéfanie, hazme saber si va a sobrevivir
Entre la gente, el color de tu pelo, Stéfanie
Debes vivir la soledad que sales a vender
Sé más mujer, Stéfanie
Stéfanie, yo tampoco te quiero, más tu amor
Por el dinero ha olvidado al obrero y al señor
Esta canción que pregunta por ti, que no ha dormido
Es puro olvido, Stéfanie
Stefanie
Stéfanie, er is geen pijn zo erg als gelukkig zijn
Je zei gisteravond, hoor me, alsjeblieft, kus me hier
Stéfanie, ik weet dat je hart over mij spreekt
En dat is pijn, Stefanie
Stéfanie, ik was gisteren alleen en vandaag ook
Maar op mijn bed blijft de geur van jouw huid
Ik zie je weggaan, rennen door de gang van het hotel
Het leven is wreed, Stéfanie
Stéfanie, er is een donkere schaduw achter jou
Van jouw tederheid, herinner ik me de turquoise ogen
Je warme voeten, jouw liefdeswoorden in het Portugees
Maar niet voor jou, Stéfanie
Stéfanie, laat me weten of je gaat overleven
Tussen de mensen, de kleur van je haar, Stéfanie
Je moet de eenzaamheid leven die je komt verkopen
Wees meer vrouw, Stéfanie
Stéfanie, ik wil je ook niet, maar jouw liefde
Heeft door het geld de arbeider en de heer vergeten
Dit lied dat naar jou vraagt, dat niet heeft geslapen
Is pure vergetelheid, Stéfanie