Milonga de Pelo Largo
Milonga de pelo largo, de ojos oscuros
Como la noche, como la noche
Historia de penas grandes, de gente joven
De penas viejas, de veinte años
Consuelo de los que viven siempre arrastrados
Por la rutina, qué cosa seria
Memoria de los que huyen de nuestra tierra
De la violencia, de la miseria
Te ofrezco mis margaritas que están marchitas
Que están vacías, que ya están secas
Te doy todas las renuncias de cosas simples
Que llevo hechas, que llevo hechas
Milonga, mi compañera que me comprendes
Que me proteges, que me abrigas
Frazada del pobre hombre que siente frío
Y no se queja, ya no se queja
Milonga van het Lange Haar
Milonga van het lange haar, met donkere ogen
Als de nacht, als de nacht
Verhaal van grote verdriet, van jonge mensen
Van oud verdriet, van twintig jaar
Troost voor degenen die altijd gesleept worden
Door de routine, wat een serieuze zaak
Herinnering van degenen die ons land ontvluchten
Van geweld, van ellende
Ik bied je mijn madeliefjes aan die verwelkt zijn
Die leeg zijn, die al droog zijn
Ik geef je al mijn opofferingen van simpele dingen
Die ik heb gedaan, die ik heb gedaan
Milonga, mijn maatje die me begrijpt
Die me beschermt, die me verwarmt
Dekentje van de arme man die het koud heeft
En niet klaagt, klaagt niet meer
Escrita por: Gaston Ciarlo Arellaga