Amor En Tres Tiempos
Te vi cabizbaja, mirando la playa
Y quise saber en lo que pensabas
Te besé en los ojos y ya había lágrimas
Te quise pedir que me perdonaras
Te quise gritar que yo te adoraba
Te besé en los labios mientras te cantaba
Digan lo que digan yo te quiero
Piensen lo que piensen tú me quieres
Me gusta quitarte la arena
Me gusta quitar beso a beso
Esos granitos traviesos
Que están cubriendo tu cuerpo
Eres mi amor, mi ternura
Eres mi fuego, mi locura
Y de pronto eslabones de sombras
Que bajaron del cielo
Murieron los colores
Que enterraron los duendes
En cavernas de viento
Dolor, se murieron los niños
En los vientres sin parto
Y un pichón de gaviota volaba moribundo
Herido con flechas de luto
Eclipse, un silencio oscuro se enredaba en tu pelo
Sólo se oía el llanto solemne de beatriz
Que salía del mar, huyendo de los peces
Eclipse, extraño sortilegio de los astros
Mas todo fue momentáneo
Se multiplicaron tus ojos convirtiéndose en estrellas
Y mi noche siguió siendo bella
Y la luna no estaba escondida
Ella estaba conmigo en tu piel que amanecía
Tú estabas a mi lado
Y mi canto se hizo inmenso
Con los gritos de tus manos
Cuando fuimos caminando por la playa
Nuestras huellas las fue borrando el agua
Y las olas escondieron
El susurro de aquel beso
Cuando te dije te quiero
Cuando nuestros ojos vieron el beso azul
Del mar y el cielo que se besaban a lo lejos
Y escondido entre las palmas
También nos cantaba el viento
Con su canción de desvelos
Que amorosos son los hilos
Con que se tejen nuestros sueños
Digan lo que digan yo te quiero
Piensen lo que piensen tu me quieres
Me gusta quitarte la arena
Me gusta quitar beso a beso
Esos granitos traviesos
Que están cubriendo tu cuerpo
Eres mi amor, mi ternura
Eres mi fuego, mi locura
Liefde in Drie Tijden
Ik zag je neerslachtig, kijkend naar het strand
En ik wilde weten waar je aan dacht
Ik kuste je in je ogen en er waren al tranen
Ik wilde je vragen om me te vergeven
Ik wilde schreeuwen dat ik je aanbid
Ik kuste je op je lippen terwijl ik voor je zong
Wat ze ook zeggen, ik hou van jou
Wat ze ook denken, jij houdt van mij
Ik hou ervan om je het zand te verwijderen
Ik hou ervan om het korrel voor korrel te doen
Die ondeugende korrels
Die je lichaam bedekken
Jij bent mijn liefde, mijn tederheid
Jij bent mijn vuur, mijn gekte
En plotseling schaduwen van ketens
Die uit de lucht kwamen
De kleuren stierven
Die de elfjes begroeven
In grotten van wind
Pijn, de kinderen stierven
In de baarmoeders zonder geboorte
En een jonge meeuw vloog stervend
Gewond door pijlen van rouw
Eclips, een donkere stilte verwarde in je haar
Je hoorde alleen het plechtige huilen van Beatrix
Die uit de zee kwam, vluchtend voor de vissen
Eclips, vreemde toverspreuk van de sterren
Maar alles was tijdelijk
Je ogen vermenigvuldigden zich en werden sterren
En mijn nacht bleef mooi
En de maan was niet verborgen
Ze was bij me op jouw huid die ontwaakte
Jij was aan mijn zijde
En mijn zang werd immens
Met de kreten van je handen
Toen we over het strand liepen
Verwijderde het water onze sporen
En de golven verstopten
Het gefluister van die kus
Toen ik je zei dat ik van je hou
Toen onze ogen de blauwe kus zagen
Van de zee en de lucht die in de verte kusten
En verborgen tussen de palmen
Zong de wind ook voor ons
Met zijn lied van wakker liggen
Wat een liefdevol zijn de draden
Waarmee onze dromen worden geweven
Wat ze ook zeggen, ik hou van jou
Wat ze ook denken, jij houdt van mij
Ik hou ervan om je het zand te verwijderen
Ik hou ervan om het korrel voor korrel te doen
Die ondeugende korrels
Die je lichaam bedekken
Jij bent mijn liefde, mijn tederheid
Jij bent mijn vuur, mijn gekte