Cuando Llueve Llora El Sol
Ayer me encontré con la sonrisa
De un pequeño
Le pregunté
Cuál es la causa de la lluvia
Y el mocoso contestó
Que cuando lo tapa una nube
Se pone a llorar el sol
Yo iba caminando a solas
Conversando con mi sombra
Vacías están mis manos
Estas son las mismas manos
Que en aquella despedida
Conversaron con tus manos
Abrigando algún regreso
Yo cada día te canto
Y despeino tus cabellos
No es mi culpa la distancia
Y que pienses que es la brisa
Quien ha besado tus sueños
Vida
Hoy hace un año
De no vernos
De no hablarnos
Y sin embargo te quiero
Y sigo pensando en sueños
Que aún me sigues queriendo
Que no hay distancia ni tiempo
Cuando el amor es sincero
Yo te dejé mi guitarra
Y me traje tu sonrisa
Para aliviarme este frío
Del tiempo que nos separa
Me sigue cantando el alma
Porque se quedó en mis ojos
Tu figurita morena
Y navegando en mis labios
El sabor de esa tu boca
Que no la borra otra boca
Que no la borran mil bocas
No me digas que estoy loco
Si mis labios entre abiertos
Siguen nombrando tu nombre
Si tengo pequeño el pecho
De tanto amor que te tengo
Yo aún te sigo queriendo
Aunque llore con el sol
Si en tu ausencia está lloviendo
Ayer soñé con el regreso
Es más corta la distancia
Yo ya te veo descalza
Caminando hasta la cama
Y te hago un vestido de besos
Vida mía, cuanto te sigo queriendo
Que no hay distancia ni tiempo
Cuando el amor es sincero
Vestida vas con la brisa
Y hierba de la sabana
Eres mujer de mi tierra
Y mi canción clandestina
Madera de mi guitarra
Que sin tu voz se me calla
Agua fresca de tinaja
Tus labios siempre me dieron
Y cuando me daba sed
Te besaba desde lejos
Que no hay distancia ni tiempo
Cuando el amor es sincero
Wanneer het Regent Huilt de Zon
Gisteren kwam ik de glimlach tegen
Van een klein kind
Ik vroeg hem
Wat de oorzaak is van de regen
En het snotneusje antwoordde
Dat als een wolk hem bedekt
De zon begint te huilen
Ik liep alleen verder
Praatend met mijn schaduw
Mijn handen zijn leeg
Dit zijn dezelfde handen
Die bij dat afscheid
Met jouw handen spraken
In de hoop op een terugkeer
Ik zing elke dag voor jou
En maak je haren in de war
Het is niet mijn schuld dat er afstand is
En dat je denkt dat het de bries is
Die je dromen heeft gekust
Liefde
Vandaag is het een jaar
Sinds we elkaar zagen
Sinds we met elkaar spraken
En toch hou ik van je
En ik blijf dromen
Dat je nog steeds van me houdt
Dat er geen afstand of tijd is
Als de liefde oprecht is
Ik liet mijn gitaar bij je achter
En nam je glimlach mee
Om deze kou te verlichten
Van de tijd die ons scheidt
Mijn ziel blijft voor me zingen
Omdat jouw donkere figuurtje
In mijn ogen is gebleven
En de smaak van jouw mond
Op mijn lippen blijft hangen
Die niet door een andere mond verdwijnt
Die niet door duizend monden verdwijnt
Zeg niet dat ik gek ben
Als mijn lippen halfopen
Nog steeds jouw naam fluisteren
Als mijn borst zo klein is
Van zoveel liefde die ik voor je heb
Ik hou nog steeds van je
Ook al huilt de zon
Als het in jouw afwezigheid regent
Gisteren droomde ik van de terugkeer
De afstand is korter
Ik zie je al blootsvoets
Naar het bed lopen
En ik maak een jurk van kussen
Mijn leven, hoeveel ik nog van je hou
Dat er geen afstand of tijd is
Als de liefde oprecht is
Je bent gekleed met de bries
En gras van de savanne
Je bent de vrouw van mijn land
En mijn clandestiene lied
Hout van mijn gitaar
Die zonder jouw stem zwijgt
Vers water uit de kruik
Je lippen gaven me altijd
En als ik dorst had
Kuste ik je van ver
Dat er geen afstand of tijd is
Als de liefde oprecht is