Borincana
Tu solitaria estrella, tu solitaria estrella.
Con alfileres de lucha
se va clavando en tu piel
y es deber del borincano
de dar corazón y manos
para no verla brillando
como otra más en otra bandera
Borinquén, azul de tu mar caribe
y un sentimiento que vive
al sur de este continente
Borinquén, cometa de cola larga
si hoy tu naranja es amarga
se endulzará en la esperanza
Dilo como lo digas,
pero con tal que lo sueñes
que tu esperanza está multiplicada
en la llovizna latinoamericana
que mojará los pueblos libres.
Te han quitado tu lengua
borinquén, borincana
más no podrán quitarte
también a tu mañana.
Entre el Sol y la Luna
cayó su cuerpo
pero no el pensamiento de Alvizu Campos.
Yo se que un día
el antillano mar azul y nuestro
llegará cantando a tus arenas
después se llevará
para siempre tus cadenas
eslabón por eslabón, borinquén
se irá tu queja.
Después abrirás
tu hermosa boca borincana
y cantarás tu himno concebido
en tu vientre de guitarra.
Un canto sonoro y transparente
cuando vuelva a crecerte otra vez.
tu lengua castellana.
Te han quitado tu lengua
borinquén, borincana
más no podrán quitarte
también a tu mañana.
Entre el Sol y la Luna
cayó su cuerpo
pero no el pensamiento de Alvizu Campos.
Un jibarito caballo
y una pelea de gallos
cantando en la madrugada
un son por tres que me parte el alma
Tu jibarito a caballo...
Borincana
Jouw eenzame ster, jouw eenzame ster.
Met speldjes van strijd
steekt het zich in je huid
en het is de plicht van de borincano
om hart en handen te geven
om niet te zien dat het straalt
als een ander in een andere vlag.
Borinquén, blauw van jouw Caribische zee
en een gevoel dat leeft
in het zuiden van dit continent.
Borinquén, komeet met lange staart
als jouw sinaasappel vandaag bitter is
zal het zoet worden in de hoop.
Zeg het zoals je het zegt,
maar zolang je het maar droomt
want jouw hoop is vermenigvuldigd
in de Latijns-Amerikaanse motregen
die de vrije volkeren zal drenken.
Ze hebben je taal afgenomen
borinquén, borincana
maar ze kunnen je ook
je morgen niet afnemen.
Tussen de Zon en de Maan
viel zijn lichaam
maar niet de gedachte van Alvizu Campos.
Ik weet dat op een dag
de Antilliaanse blauwe zee en onze
zullen komen zingend naar jouw stranden
verder zal het meenemen
voor altijd jouw ketens
schakel voor schakel, borinquén
zal jouw klacht verdwijnen.
Daarna zul je openen
je mooie mond borincana
en je zult je hymne zingen
geconceleerd in jouw buik van gitaar.
Een klank die helder en transparant is
wanneer het weer zal groeien.
jouw Castiliaanse taal.
Ze hebben je taal afgenomen
borinquén, borincana
maar ze kunnen je ook
je morgen niet afnemen.
Tussen de Zon en de Maan
viel zijn lichaam
maar niet de gedachte van Alvizu Campos.
Een jibarito op een paard
en een hanengevecht
zingend in de vroege ochtend
een melodie die mijn ziel breekt
Jouw jibarito op een paard...