Abrebrecha
Si descansan las costillas
Mientras el palo va y viene
Y que de cualquier astilla
Se puede sacar la cuña
Vamos, mi pueblo no fuña
El que ha sido marinero
Cuando ve la mar suspira
Y el que vive en la oscurana
Con mucha luz se escandila
Abrebrecha, compañero
Que ya sopla viento de agua
Y ya hay que espantar el perro
Antes que se eche la miada
Abrebrecha, compañero
Que ya sopla viento de agua
Y ya hay que espantar el perro
Antes que se eche la miada
El pueblo que es refranero
Canta con su propio rezo
Aunque un rosario de penas
Lleve guindando en su pecho
Y ya hay que afinar el tino
Es decir, la puntería
Que aunque diga groserías
El pueblo tiene derecho
Y no se me ponga arrecho
Pero es la pura verdad
Que no hay peor mala palabra
Que esta misma sociedad
Que la mayor grosería
La dice esta sociedad
Abre brecha, compañero
Que ya sopla viento de agua
Y ya hay que espantar el perro
Antes que se eche la miada
Abre brecha, compañero
Que ya sopla viento de agua
Y ya hay que espantar el perro
Antes que se eche la miada
El pueblo que es refranero
Canta con su propio rezo
Aunque un rosario de penas
Lleve guindando en su pecho
Y ya hay que afinar el tino
Es decir, la puntería
Que aunque diga groserías
El pueblo tiene derecho
Y no se me ponga arrecho
Pero es la pura verdad
Que no hay peor mala palabra
Que esta misma sociedad
Que la mayor grosería
La dice esta sociedad
Abre brecha, compañero
Que ya sopla viento de agua
Y ya hay que espantar el perro
Antes que se eche la miada
Abre brecha, compañero
Que ya sopla viento de agua
Y ya hay que espantar el perro
Antes que se eche la miada
¡Esta Gente!
¡Que ponen y dejan la Culequera!
¡Gallina Vieja Esta Gente!
¡Que ponen y dejan la Culequera!
Maak Ruimte
Als de ribben rusten
Terwijl de stok heen en weer gaat
En van elke splinter
Kan je de wig halen
Kom op, mijn volk zeurt niet
Wie een zeeman is geweest
Zucht als hij de zee ziet
En wie in de duisternis leeft
Verlicht zich met veel licht
Maak ruimte, maat
Want de waterwind waait al
En we moeten de hond wegjagen
Voordat hij gaat plassen
Maak ruimte, maat
Want de waterwind waait al
En we moeten de hond wegjagen
Voordat hij gaat plassen
Het volk dat vol gezegden zit
Zingt met zijn eigen gebed
Ook al draagt hij een rozenkrans van verdriet
Hangend aan zijn borst
En we moeten de scherpte bijstellen
Dat wil zeggen, de precisie
Want ook al zegt hij scheldwoorden
Heeft het volk recht
En word niet boos op me
Maar het is de pure waarheid
Dat er geen ergere vloek is
Dan dezezelfde maatschappij
Dat de grootste scheldwoord
Deze maatschappij zegt
Maak ruimte, maat
Want de waterwind waait al
En we moeten de hond wegjagen
Voordat hij gaat plassen
Maak ruimte, maat
Want de waterwind waait al
En we moeten de hond wegjagen
Voordat hij gaat plassen
Het volk dat vol gezegden zit
Zingt met zijn eigen gebed
Ook al draagt hij een rozenkrans van verdriet
Hangend aan zijn borst
En we moeten de scherpte bijstellen
Dat wil zeggen, de precisie
Want ook al zegt hij scheldwoorden
Heeft het volk recht
En word niet boos op me
Maar het is de pure waarheid
Dat er geen ergere vloek is
Dan dezezelfde maatschappij
Dat de grootste scheldwoord
Deze maatschappij zegt
Maak ruimte, maat
Want de waterwind waait al
En we moeten de hond wegjagen
Voordat hij gaat plassen
Maak ruimte, maat
Want de waterwind waait al
En we moeten de hond wegjagen
Voordat hij gaat plassen
Deze mensen!
Die de Culequera opzetten en weer afnemen!
Oude Haan, deze mensen!
Die de Culequera opzetten en weer afnemen!