Convide Rutero
Escucho a las rutas llamarme.
Son voces graves que me invitan a rodar.
Dicen extrañar mi errante andar.
Pedal a fondo, tierra adentro.
Sueños invaden mi descanso
Con su carga de convide rutero.
Atravesar los amplios llanos,
Por llegar, a ningún lugar, como hace el viento.
Quieren volverme a ver.
Es por eso que están llamándome.
Sin rumbo fijo hacia delante voy,
Andar andando solo andando
Por andar.
Llevar mi vida acelerando sin pensar en regresar,
O en detenerme.
Escucho a las rutas llamarme
Y su motivo viste a mi decir sincero.
El que afirmado será por quienes
Por ahí me vieron pasar,
O por aquellos que andando me han de ver.
Si consigo llenar el tanque
Responderé al llamado
Si lo quiere mi suerte
Como otras veces antes
Siendo quien siente.
Partiré...
Uitnodiging van de Wegen
Ik hoor de wegen me roepen.
Het zijn diepe stemmen die me uitnodigen om te rijden.
Ze zeggen dat ze mijn zwervende gang missen.
Pedalen vol gas, het binnenland in.
Dromen verstoren mijn rust
Met hun lading van uitnodiging van de wegen.
Door de uitgestrekte vlaktes trekken,
Om te komen, nergens heen, zoals de wind dat doet.
Ze willen me weer zien.
Daarom roepen ze me.
Zonder vaste koers ga ik vooruit,
Gewoon maar lopen, alleen maar lopen
Om te lopen.
Mijn leven versnellen zonder na te denken over terugkeren,
Of stoppen.
Ik hoor de wegen me roepen
En hun reden kleedt mijn oprechte woorden.
Die bevestigd zal worden door degenen
Die me daar zagen voorbijgaan,
Of door degenen die me lopend zullen zien.
Als ik de tank kan vullen
Zal ik op de roep antwoorden
Als het mijn lot wil
Zoals andere keren eerder
Als degene die voelt.
Zal ik vertrekken...