Tan Solo Fuimos
Almas de barrio para todas las almas
Menos mal que ya terminó
Este cuento tan largo aterrizó
El tiempo se encarga de borrar el dolor
Son cuchillitas hacia el corazón
El tiempo que pasa y no pide perdón
Todo consumido solo por dolor
Y todo lo que construimos los dos
En la puerta del olvido ahí se quedó
Se apagó
La llama del romanticismo
Todo se volvió rutina me di cuenta por mí mismo
Al decirte hoy adiós mi corazón pierde la calma
Desahogo mi dolor haciendo rap para el alma
Es muy cierto, no quiero decirte adiós
Pero tengo que entenderlo es lo mejor para los dos
Muchas veces terminamos volvimos y hablamos
Las cosas arreglamos y más fuerte nos paramos
Pero toca entenderlo estaba vez no puedo
El tiempo pasa lento uoo
Quiero hoy serte sincero llora mi lapicero
Lo siento se acabó nuestro amor
Siento que es mejor que este amor se haya detenido
Forzar el sentimiento sería algo sin sentido
Sabes quién soy y que no moriré de pena
Aunqué el recuerdo de tu rostro este en la sangre de mis venas
Cada estrella y la luna me dirán que me amabas
Subí al cielo a abrazarlas cada vez que me besabas
No es momento de recalcar los defectos
Sabiendo que más que malos fueron buenos los momentos
Y este amor que lo mata el tiempo mi pecho vacío y hueco
Cada te amo en mis oídos aun persiste como un eco
No hay perdón que al corazón calme el dolor y el cuerpo
Extrañando caricias que ahora son solo recuerdos
Este amor es paralelo al desarrollo de un cuento
Porque como todo cuento siempre tuvo un gran comienzo
Solo que el desenlace no fue lo que planeamos
Y los para siempre quedaron enjaulados en el pasado
Recuerdo el día en que te conocí o la primera vez
Que sentí tocar el cielo solo porque te bese
Pero después otro resultado obtuve
Pues no te besaba por amor
Te besaba por costumbre
En parte sé que también fue culpa mía
Por dejar que día tras día nos matara la monotonía
Por dejar que los te amo, se los llevara el viento
Y las promesas rotas por las tijeras del tiempo
El destino destruyo lo que por amor construimos
Las raíces de este amor y lo felices que fuimos
Ahora solo queda alejarnos porque no
Sería lógico luchar por algo que murió
Como olvidar aquellos tiempos
Cuando fue cuerpo a cuerpo
El calor nos consumía y vi
Un fuerte y cruel presentimiento
Que estaba consumiendo todo lo que por ti elegí
Ni si quiera por lo que te dijeran de mí
Ni si quiera por lo que me dijieron de ti
Me dijiste que, que le íbamos hacer?
Pues la vida seguir, pues la vida seguir
Como olvidar aquellos tiempos
Cuando fue cuerpo a cuerpo
El calor nos consumía y vi
Un fuerte y cruel presentimiento
Que estaba consumiendo todo lo que por ti elegí
Ni si quiera por lo que te dijeran de mí
Ni si quiera por lo que me dijieron de ti
Me dijiste que, que le íbamos hacer?
Pues la vida seguir, pues la vida seguir
Menos mal que ya termino
Este cuento tan largo aterrizo
El tiempo se encarga de borrar el dolor
Son cuchillitas hacia el corazón
El tiempo que pasa y no pide perdón
Todo consumido solo por dolor
Y todo lo que construimos los dos
En la puerta del olvido ahí se quedo
We waren maar
Zielen uit de buurt voor alle zielen
Gelukkig is het eindelijk voorbij
Dit lange verhaal is geland
De tijd zorgt ervoor dat de pijn vervaagt
Het zijn mesjes naar het hart
De tijd die verstrijkt en geen pardon vraagt
Alles verbruikt, alleen door de pijn
En alles wat we samen bouwden
Is bij de deur van de vergetelheid gebleven
Het is gedoofd
De vlam van het romantisme
Alles werd routine, dat zag ik zelf in
Bij het zeggen van vandaag vaarwel verliest mijn hart zijn rust
Ik lucht mijn pijn door rap voor de ziel
Het is waar, ik wil je geen vaarwel zeggen
Maar ik moet het begrijpen, het is het beste voor ons beiden
Vaak eindigden we, kwamen we terug en spraken we
We losten dingen op en stonden sterker op
Maar nu moet ik het begrijpen, deze keer kan ik niet
De tijd gaat langzaam uoo
Ik wil vandaag eerlijk tegen je zijn, mijn pen huilt
Het spijt me, onze liefde is voorbij
Ik voel dat het beter is dat deze liefde is gestopt
Het gevoel forceren zou zinloos zijn
Je weet wie ik ben en dat ik niet van verdriet zal sterven
Ook al is de herinnering aan je gezicht in mijn aderen
Elke ster en de maan zullen me vertellen dat je van me hield
Ik klom naar de hemel om ze te omhelzen elke keer dat je me kuste
Het is niet het moment om de tekortkomingen te benadrukken
Wetende dat meer dan slecht, de momenten goed waren
En deze liefde die de tijd doodt, mijn borst leeg en hol
Elke 'ik hou van je' in mijn oren blijft aanhouden als een echo
Er is geen vergeving die het hart de pijn en het lichaam kalmeert
Verlangend naar aanrakingen die nu alleen herinneringen zijn
Deze liefde is parallel aan de ontwikkeling van een verhaal
Want zoals elk verhaal had het altijd een groot begin
Alleen was de afloop niet wat we gepland hadden
En de voor altijd zijn in het verleden opgesloten
Ik herinner me de dag dat ik je ontmoette of de eerste keer
Dat ik de hemel aanraakte alleen omdat ik je kuste
Maar daarna kreeg ik een ander resultaat
Want ik kuste je niet uit liefde
Ik kuste je uit gewoonte
Deels weet ik dat het ook mijn schuld was
Door te laten dat de sleur ons dag na dag doodde
Door te laten dat de 'ik hou van je' door de wind werden meegenomen
En de gebroken beloftes door de scharen van de tijd
Het lot vernietigde wat we uit liefde bouwden
De wortels van deze liefde en hoe gelukkig we waren
Nu blijft er alleen nog maar afstand over, want het zou niet logisch zijn
Te vechten voor iets dat dood is
Hoe kan ik die tijden vergeten
Toen het lichaam aan lichaam was
De warmte consumeerde ons en ik zag
Een sterk en wreed voorgevoel
Dat alles consumeerde wat ik voor jou koos
Zelfs niet om wat ze over mij zeiden
Zelfs niet om wat ze me over jou zeiden
Je vroeg me, wat gaan we doen?
Nou, het leven gaat verder, het leven gaat verder
Hoe kan ik die tijden vergeten
Toen het lichaam aan lichaam was
De warmte consumeerde ons en ik zag
Een sterk en wreed voorgevoel
Dat alles consumeerde wat ik voor jou koos
Zelfs niet om wat ze over mij zeiden
Zelfs niet om wat ze me over jou zeiden
Je vroeg me, wat gaan we doen?
Nou, het leven gaat verder, het leven gaat verder
Gelukkig is het eindelijk voorbij
Dit lange verhaal is geland
De tijd zorgt ervoor dat de pijn vervaagt
Het zijn mesjes naar het hart
De tijd die verstrijkt en geen pardon vraagt
Alles verbruikt, alleen door de pijn
En alles wat we samen bouwden
Is bij de deur van de vergetelheid gebleven