Laura va
Laura va,
Lentamente guarda en su valija gris
El final de toda una vida de penas.
Laura va,
Unos pasos la alejan del pueblo aquel,
Donde ayer jugaba al salir de la escuela.
Laura, pobre tu dolor
Se cay¡ü de una oraci¡ün.
Por eso te vas con ¦¨l.
Por eso te vas
Y hay algo de bueno en tus ojos
Sin querer.
Laura ve,
Los a¡àos le han dado la resignaci¡ün
Y el dolor.
Se fue con sus pocas tibiezas.
Laura ve,
Aunque es grande su vida comienza aqu¦õ
Y a la vez termina la sed de su espera.
La valija pesa y ¦¨l la ayuda a entrar en el tren.
La cubre de besos
Y el sol tambi¦¨n.
Laura gaat
Laura gaat,
Langzaam stopt ze in haar grijze koffer
Het einde van een leven vol verdriet.
Laura gaat,
Een paar stappen brengen haar verder van dat dorp,
Waar ze gisteren speelde na schooltijd.
Laura, wat een pijn heb je
Die valt uit een gebed.
Daarom ga je met hem.
Daarom ga je weg
En er is iets goeds in je ogen
Zonder dat je het wilt.
Laura ziet,
De jaren hebben haar de berusting gegeven
En de pijn.
Ze is gegaan met haar weinige warmte.
Laura ziet,
Hoewel haar leven groot is, begint het hier
En tegelijkertijd eindigt de dorst van haar wachten.
De koffer is zwaar en hij helpt haar in de trein.
Hij bedekt haar met kussen
En de zon ook.