Pranto Que Chorei
A gente podia ser, normal
Um simples caso de amor total
Mas tinha que ser assim
Amor é o bem e o mal
Te amar foi tão bom pra mim
Te amar quase foi fatal
Só Deus sabe o pranto que'u chorei
Oceanos, mares transbordei
Só Deus sabe o pranto que'u chorei
Oceanos, mares transbordei
Foram águas de março, foram temporais
Tantas mágoas disfarço mas doeu demais
Nossa represa que rompeu
O céu azul que escureceu
Eu fui a nuvem que choveu
Ao ver que o nosso amor morreu
Fui nascente, água pura toda natural
E você foi corrente e mistura de água doce e sal
Com muita sede eu mergulhei
Em cada gole eu me dei
Na tua vida fui um rio mas passei
A solidão me congelou a ilusão evaporou
E o nosso amor enfim, se afogou
Huilen Dat Ik Heb Gedaan
We konden normaal zijn,
Een simpel geval van totale liefde.
Maar het moest zo zijn,
Liefde is goed en kwaad.
Jou te liefhebben was zo fijn voor mij,
Jou te liefhebben was bijna dodelijk.
Alleen God weet hoeveel ik heb gehuild,
Oceanen, zeeën heb ik overstroomd.
Alleen God weet hoeveel ik heb gehuild,
Oceanen, zeeën heb ik overstroomd.
Het waren de wateren van maart, het waren stormen,
Zoveel pijn verberg ik, maar het deed te veel pijn.
Onze dam die brak,
De blauwe lucht die verduisterde.
Ik was de wolk die regende,
Toen ik zag dat onze liefde was gestorven.
Ik was de bron, puur water, helemaal natuurlijk,
En jij was de stroom, een mix van zoet en zout water.
Met veel dorst dook ik onder,
Bij elke slok gaf ik mezelf.
In jouw leven was ik een rivier, maar ik ging voorbij.
De eenzaamheid bevroor me, de illusie verdampte,
En onze liefde is uiteindelijk verdronken.