Taro
Indochina, Capa jumps jeep
Two feet creep up the road
To photo, to record
Meat lumps and war
They advance as does his chance
Oooh, oooh
Very yellow white flash
A violent wrench grips mass
Rips light, tears limbs like rags
Burst so high finally capa lands
Mine is a watery pit
Painless with immense distance
From medic, from colleague, friend
Enemy, foe, him five yards from his leg
From you Taro
Oooh, oooh
Do not spray into eyes
I have sprayed you into my eyes
3:10 Pm, Capa pends death
Quivers, last rattles, last chokes
All colours and cares glaze to grey
Shrivelled and stricken to dots
Left hand grasps
What the body grasps not
Ooh, oooh
Le photographe est mort
3.1415, Alive no longer my amour
Faded for home may of '54
Doors open like arms my love
Painless with a great closeness
To capa, to capa capa dark after nothing
Re-united with his leg and with you, Taro
Taro
Do not spray into eyes
I have sprayed you into my eyes
Taro
Indochina, Capa springt jeep
Twee voeten sluipen de weg op
Om te fotograferen, om te registreren
Vleesklompjes en oorlog
Ze gaan vooruit, net als zijn kans
Oooh, oooh
Zeer gele witte flits
Een gewelddadige ruk grijpt de massa
Scheurt licht, scheurt ledematen als vodden
Boven zo hoog, uiteindelijk landt Capa
De mijne is een waterrijke put
Pijnloos met immense afstand
Van de medic, van collega, vriend
Vijand, tegenstander, hem vijf meter van zijn been
Van jou Taro
Oooh, oooh
Spuit niet in de ogen
Ik heb jou in mijn ogen gespoten
15:10, Capa schrijft de dood
Trilt, laatste rillingen, laatste stoten
Alle kleuren en zorgen vervagen naar grijs
Ingekrompen en getroffen tot stippen
Linkerhand grijpt
Wat het lichaam niet kan grijpen
Ooh, oooh
De fotograaf is dood
3.1415, Niet langer levend mijn liefde
Vervaagd voor thuis in mei '54
Deuren openen als armen mijn liefde
Pijnloos met een grote nabijheid
Naar Capa, naar Capa Capa donker na niets
Herunited met zijn been en met jou, Taro
Taro
Spuit niet in de ogen
Ik heb jou in mijn ogen gespoten