CUANDO EL MAR SE ABRIÓ
Corre el viento entre los gritos y el desierto
Muerde el sol, por detrás ruge un ejército, por delante solo Dios
El pueblo tiembla entre dudas, la noche afila el temor
Pero en la espalda de Moisés despierta un fuego interior
Y al levantar la mirada entre relámpagos oyó, una voz que rompe el alma, una orden del creador
Alza tu vara hacia el cielo, que el mar rendirá su voz
Donde ven un muro de miedo, yo abriré caminos de amor
Y un trueno tembló, el viento bramo, el océano entero retrocedió
Ey, ey, ey
La noche crujió, el mar se partió y en seco Israel camino
Se alzaron muros de agua como templos de cristal
Sobre el suelo vida nueva sobre el miedo libertad
El violín llora Victoria, las flotas vuelan sin fin
Y el pueblo avanza en la historia como un himno por vivir
El peligro va detrás, pero el cielo hablo otra vez
Una voz que rompe mares y que encendía a Moisés
Alza tu vara hacia el cielo, que el mar cerrara su ardor
Ningún enemigo tocará tu pueblo
Yo camino alrededor
El agua volvió, la noche rugió, las sombras de Egipto allí se hundió
Ey, ey
El cielo brilló, el miedo murió y en seco Israel camino
Si la fe es tu espada, que tiemble la oscuridad
Cuando Dios te habla al alma, el mar aprende a callar
No hay océano profundo ni cadenas de metal
Si una voz en tu pecho te promete libertad
Alza tu vara hacia el cielo, que yo soy quien abre el mar
Y el pueblo dejo sus penas, entre olas de eternidad
El mar se rompió, la historia cambio y un nuevo camino en la arena nació
Ey, ey, ey
El viento cantó, la tierra hablo y en seco Israel cruzo
Oh, oh, oh
WANNEER DE ZEE ZICH OPEND
De wind waait tussen de schreeuwen en de woestijn
De zon bijt, achteraan brult een leger, vooraan alleen God
Het volk trilt van twijfels, de nacht scherpt de angst
Maar op de rug van Mozes ontwaakt een innerlijk vuur
En als hij zijn blik heft tussen de bliksems hoorde hij, een stem die de ziel breekt, een bevel van de schepper
Steek je staf naar de hemel, de zee zal zijn stem verlagen
Waar zij een muur van angst zien, zal ik wegen van liefde openen
En een donder klonk, de wind brulde, de hele oceaan trok zich terug
Hé, hé, hé
De nacht kraakte, de zee spleet en droogstond Israël liep
Er verrezen muren van water als tempels van glas
Op de grond nieuw leven, op de angst vrijheid
De viool huilt Overwinning, de vloten vliegen eindeloos
En het volk gaat verder in de geschiedenis als een hymne om te leven
Het gevaar volgt van achter, maar de hemel sprak weer
Een stem die zeeën breekt en die Mozes aanstak
Steek je staf naar de hemel, de zee zal zijn woede sluiten
Geen vijand zal je volk aanraken
Ik loop eromheen
Het water kwam terug, de nacht brulde, de schaduwen van Egypte zonken daar
Hé, hé
De hemel straalde, de angst stierf en droogstond Israël liep
Als het geloof je zwaard is, laat de duisternis trillen
Wanneer God tot je ziel spreekt, leert de zee te zwijgen
Er is geen diepe oceaan of ketens van metaal
Als een stem in je borst je vrijheid belooft
Steek je staf naar de hemel, want ik ben degene die de zee opent
En het volk liet zijn verdriet achter, tussen golven van eeuwigheid
De zee brak, de geschiedenis veranderde en een nieuwe weg in het zand werd geboren
Hé, hé, hé
De wind zong, de aarde sprak en droogstond Israël stak over
Oh, oh, oh