La Barca (bolero)
Dicen que la distancia es el olvido
Pero yo no concibo esa razón
Porque yo seguiré siendo el cautivo
De los caprichos de tu corazón
Supiste esclarecer mis pensamientos
Me diste la verdad que yo soñé
Ahuyentaste de mí los sufrimientos
En la primera noche que te amé
Hoy mi playa se viste de amargura
Porque tu barca tiene que partir
A cruzar otros mares de locura
Cuida que no naufrague tu vivir
Cuando la luz del Sol se esté apagando
Y te sientas cansada de vagar
Piensa que yo por ti estaré esperando
Hasta que tú decidas regresar
De Boot (bolero)
Ze zeggen dat afstand de vergetenheid is
Maar ik kan die reden niet begrijpen
Want ik blijf de gevangene
Van de grillen van jouw hart
Je wist mijn gedachten te verhelderen
Je gaf me de waarheid die ik droomde
Je verdreef mijn lijden
In de eerste nacht dat ik van je hield
Vandaag kleedt mijn strand zich in bitterheid
Omdat jouw boot moet vertrekken
Om andere zeeën van waanzin te kruisen
Zorg dat je niet vergaat in je leven
Wanneer het zonlicht aan het doven is
En je je moe voelt van het zwerven
Denk dan aan mij, ik zal op je wachten
Totdat jij besluit terug te keren
Escrita por: Roberto Cantoral