Luz de Luna
Yo quiero luz de Luna
Para mi noche triste
Para pensar, divina, la ilusión que me trajiste
Para sentirte mía, mía tú como ninguna
Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna
Yo siento tus amarras como garfios, como garras
Que me ahogan en la playa de la farra y del dolor
Si llevo tus cadenas a rastras en la noche callada
Que sea plenilunada, azul como ninguna
Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna
Si ya no vuelves nunca
Provincianita mía
A mi selva querida que está triste y está fría
Que al menos tu recuerdo ponga luz sobre mi bruma
Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna
Yo siento tus amarras como garfios, como garras
Que me ahogan en la playa de la farra y del dolor
Si llevo tus cadenas a rastras en la noche callada
Que sea plenilunada, azul como ninguna
Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna
Pues desde que te fuiste no he tenido luz de Luna
Maanlicht
Ik wil maanlicht
Voor mijn treurige nacht
Om te denken, goddelijke, aan de illusie die je me bracht
Om jou te voelen, van mij, van jou als geen ander
Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht meer gehad
Ik voel je touwen als haken, als klauwen
Die me verdrinken op het strand van feesten en pijn
Als ik je ketens achter me aan sleep in de stille nacht
Laat het volle maan zijn, blauw als geen ander
Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht meer gehad
Als je nooit meer terugkomt
Mijn provinciaal meisje
Naar mijn geliefde jungle die verdrietig en koud is
Laat tenminste je herinnering licht brengen op mijn nevel
Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht meer gehad
Ik voel je touwen als haken, als klauwen
Die me verdrinken op het strand van feesten en pijn
Als ik je ketens achter me aan sleep in de stille nacht
Laat het volle maan zijn, blauw als geen ander
Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht meer gehad
Want sinds je weg bent, heb ik geen maanlicht meer gehad