Cartas Amarillas
Soñé que volvía amanecer
Soñé con otoños, ya lejanos
Mi luz se ha apagado, mi noche ha llegado
Busque tu mirada y no la hallé
La lluvia ha dejado de caer
Sentado en la playa del olvido
Forme, con la arena
Tu imagen serena
Tu pelo con algas dibujé
Y busqué entre tus cartas
Amarillas
Mil te quiero, mil caricias
Y una flor que entre dos hojas
Se durmió
Y mis brazos vacíos
Se cerraban
Aferrándose a la nada
Intentando detener mi juventud
Al fin, hoy he vuelto a la verdad
Mis manos vacías te han buscado
La hierva ha crecido, el Sol se ha dormido
Te llamo y no escuchas ya mi voz
Y busqué entre tus cartas
Amarillas
Mil te quiero, mil caricias
Y una flor que entre dos hojas
Se durmió
Y mis brazos vacíos
Se cerraban
Aferrándose, a la nada
Intentando detener mi juventud
Gele Brieven
Ik droomde dat de dageraad weer aanbrak
Ik droomde van herfst, al ver weg
Mijn licht is gedoofd, mijn nacht is gekomen
Ik zocht je blik en vond het niet
De regen is gestopt met vallen
Zittend op het strand van vergeten
Vormde, met het zand
Jouw serene beeld
Je haar tekende ik met zeewier
En ik zocht tussen je brieven
Gele
Duizend keer ik hou van je, duizend strelingen
En een bloem die tussen twee bladeren
In slaap viel
En mijn lege armen
Sloten zich
Vastklampend aan de leegte
Proberend mijn jeugd vast te houden
Eindelijk, vandaag ben ik teruggekeerd naar de waarheid
Mijn lege handen hebben je gezocht
Het gras is gegroeid, de zon is in slaap gevallen
Ik roep je en je hoort mijn stem niet meer
En ik zocht tussen je brieven
Gele
Duizend keer ik hou van je, duizend strelingen
En een bloem die tussen twee bladeren
In slaap viel
En mijn lege armen
Sloten zich
Vastklampend aan de leegte
Proberend mijn jeugd vast te houden