La Ultima Cancion
Llevo mi vista hacia el mar
llenara mis manos pintadas de azul
si pudiera volver de tu mano
a empezar otra vez
Llenaría esta eternidad
Dame el aire para respirar
que mi corazón no encuentra el lugar
donde pueda soñar.
Con el alma fría he caminado mas
de lo que puedo ya, por labrar mi destino
Y ahora vierto mi voz en la ultima canción
añorando sentir tu inspiración
y aunque pierda, yo sigo en pie
por honrarte, tal vez
con los versos que ayer
derramaron tus lágrimas
a través de su sal
Dame el aire para regresar
que de nada ya me sirve arriesgar
si a mi lado no estas
solo queda el blanco espacio de un papel
para que leas en el todo aquello que he sido.
Y ahora vierto mi voz en mi ultima canción
añorando sentir tu inspiración.
Y aunque pierda, yo sigo en pie
por honrarte, tal vez
con los versos que ayer
derramaron tus lágrimas.
Arropada en los vientos, te dejo mi voz
añorando sentir tu inspiración.
Y aunque pierda, yo sigo en pie
por honrarte, tal vez
con los versos que ayer
derramaron tus lágrimas.
Het Laatste Lied
Ik kijk uit over de zee
mijn handen gevuld met blauw
als ik maar weer met jou
kan beginnen, opnieuw
zou ik deze eeuwigheid vullen.
Geef me lucht om te ademen
want mijn hart vindt geen plek
waar ik kan dromen.
Met een koude ziel heb ik meer gelopen
dan ik kan, om mijn lot te vormen.
En nu laat ik mijn stem horen in het laatste lied
verlangend naar jouw inspiratie.
En ook al verlies ik, ik blijf staan
om je te eren, misschien
met de verzen die gisteren
jouw tranen lieten stromen
door hun zout.
Geef me lucht om terug te keren
want het heeft geen zin meer om te riskeren
als je niet aan mijn zijde bent.
Er blijft alleen de lege ruimte van een blad
zodat je kunt lezen wat ik allemaal ben geweest.
En nu laat ik mijn stem horen in mijn laatste lied
verlangend naar jouw inspiratie.
En ook al verlies ik, ik blijf staan
om je te eren, misschien
met de verzen die gisteren
jouw tranen lieten stromen.
Omarmd door de winden, laat ik je mijn stem
verlangend naar jouw inspiratie.
En ook al verlies ik, ik blijf staan
om je te eren, misschien
met de verzen die gisteren
jouw tranen lieten stromen.