395px

Verloren

Amaia Montero

Perdida

Yo crucé la línea blanca un día,
Fue una noche con su amanecer,
Puse un par de rombos en mi vida,
Hice un viaje a un mundo que no ves.

¿Cuántos gramos pesa mi alegría?
¿Cuánto pesa el miedo a ser feliz?
Nunca me he sentido tan perdida,
Y a ti tan lejos de mí.

Levanté la tapa de mi misma,
Encontré una niña en un jardín,
Flores de papel y una muñeca,
Nadie con un cuento para mí.

Pude ver los restos de una fiesta,
Restos de mi vida junto a ti,
Pude ver la soledad tan cerca,
Y a ti tan lejos de mi

Me dejé llevar por una tontería,
Pensé que te quería un poco mas que a mí,
Si pudiera dar la vida la daría,
Volver a ser tu niña me haría tan feliz,
Sin ti , no sé vivir.

Todos los errores van a un puerto
Donde espera un barco de vapor,
Pero el mío aun lo llevo dentro
Porque soy adicta a tu perdón.

Pude ver los restos de una fiesta,
Restos de mi vida junto a ti,
Pude ver la soledad tan cerca,
Y a ti tan lejos de mi

Me dejé llevar por una tontería,
Pensé que te quería un poco mas que a mí,
Si pudiera dar la vida la daría,
Volver a ser tu niña me haría tan feliz (2x)

Sin ti , no sé vivir. (3x)

Verloren

Ik stak een keer de witte lijn over,
Het was een nacht met zijn dageraad,
Ik zette een paar ruiten in mijn leven,
Ik maakte een reis naar een wereld die je niet ziet.

Hoeveel gram weegt mijn blijdschap?
Hoeveel weegt de angst om gelukkig te zijn?
Ik heb me nog nooit zo verloren gevoeld,
En jij zo ver van mij.

Ik tilde het deksel van mezelf op,
Vond een meisje in een tuin,
Papieren bloemen en een pop,
Niemand met een verhaal voor mij.

Ik kon de resten van een feest zien,
Resten van mijn leven naast jou,
Ik kon de eenzaamheid zo dichtbij zien,
En jou zo ver van mij.

Ik liet me meeslepen door een dwaasheid,
Dacht dat ik je iets meer wilde dan mezelf,
Als ik mijn leven kon geven, zou ik het doen,
Terug jouw meisje zijn zou me zo gelukkig maken,
Zonder jou, weet ik niet hoe te leven.

Alle fouten gaan naar een haven
Waar een stoomboot wacht,
Maar de mijne draag ik nog van binnen
Want ik ben verslaafd aan jouw vergeving.

Ik kon de resten van een feest zien,
Resten van mijn leven naast jou,
Ik kon de eenzaamheid zo dichtbij zien,
En jou zo ver van mij.

Ik liet me meeslepen door een dwaasheid,
Dacht dat ik je iets meer wilde dan mezelf,
Als ik mijn leven kon geven, zou ik het doen,
Terug jouw meisje zijn zou me zo gelukkig maken (2x)

Zonder jou, weet ik niet hoe te leven. (3x)