Rosas
En un día de estos en que suelo pensar
Hoy va a ser el día menos pensado
Nos hemos cruzado
Has decidido mirar a los ojitos azules que ahora van a tu lado
Desde el momento en el que te conocí
Presumiendo con prisas, tiempo de silencio
Te juro que a nadie le he vuelto a decir
Que tenemos el récord del mundo en querernos
Por eso esperaba, con la carita empapada, que llegaras con rosas
(Si, mil rosas para mí)
Por que ya sabes que me encantan esas cosas
Que no importa si es muy tonto soy así
Y aún me parece mentira que se escape mi vida
Imaginando que vuelves a pasarte por aquí
Donde los viernes cada tarde como siempre la esperanza dice
Quieta y quizá si
Escapando una noche un bostezo del Sol
Me pediste que te diera un beso
Con lo baratos que salen amor
Que te cuesta callarme con uno de esos?
Pasaron seis meses y me dijiste adiós
Fue un placer coincidir en esta vida
Ahí me quede con la mano en el corazón
Y en la otra excusas que ni tu entendias
Por eso esperaba, con la carita empapada que llegaras con rosas
(Si, mil rosas para mi)
Por que ya sabes que me encantan esas cosas
Que no importa si es muy tonto soy así
Y aun me parece mentira que se escape mi vida
Imaginando que vuelves a pasarte por aquí
Donde los viernes cada tarde como siempre la esperanza dice
Quieta y quizá si
Y es que empiezo a pensar
Que el amor verdadero es tan solo el primero
Y que empiezo a sospechar
Que los demás, son solo para olvidar
Por eso esperaba, con la carita empapada que llegaras con rosas
(Si, mil rosas para mi)
Por que ya sabes que me encantan esas cosas
Que no importa si es muy tonto soy así
Y aun me parece mentira que se escape mi vida
Imaginando que vuelves a pasarte por aquí
Donde los viernes cada tarde como siempre la esperanza dice
Quieta y quizá si
Roses
Op een dag zoals deze, waarop ik vaak denk
Vandaag is de dag dat ik het niet verwacht
We zijn elkaar tegengekomen
Je hebt besloten naar de blauwe oogjes te kijken die nu naast je lopen
Vanaf het moment dat ik je leerde kennen
Opscheppen met haast, tijd van stilte
Ik zweer je, tegen niemand heb ik ooit weer gezegd
Dat we het wereldrecord hebben in van elkaar houden
Daarom wachtte ik, met een nat gezicht, dat je zou komen met rozen
(Ja, duizend rozen voor mij)
Want je weet dat ik van zulke dingen houd
Het maakt niet uit hoe dom het is, zo ben ik nu eenmaal
En het lijkt me nog steeds onwerkelijk dat mijn leven ontsnapt
Verbeeldend dat je hier weer langs komt
Waar op vrijdagen elke middag, zoals altijd, de hoop zegt
Blijf stil en misschien wel
Tijdens een nacht ontsnapte een geeuw van de zon
Vroeg je me om je een kus te geven
Met hoe goedkoop ze zijn, schat
Wat kost het je om me stil te krijgen met zo'n kus?
Zes maanden gingen voorbij en je zei vaarwel
Het was een genoegen om elkaar in dit leven te ontmoeten
Daar bleef ik staan met mijn hand op mijn hart
En in de andere excuses die je zelf niet begreep
Daarom wachtte ik, met een nat gezicht, dat je zou komen met rozen
(Ja, duizend rozen voor mij)
Want je weet dat ik van zulke dingen houd
Het maakt niet uit hoe dom het is, zo ben ik nu eenmaal
En het lijkt me nog steeds onwerkelijk dat mijn leven ontsnapt
Verbeeldend dat je hier weer langs komt
Waar op vrijdagen elke middag, zoals altijd, de hoop zegt
Blijf stil en misschien wel
En ik begin te denken
Dat ware liefde alleen de eerste is
En dat ik begin te vermoeden
Dat de anderen, alleen maar zijn om te vergeten
Daarom wachtte ik, met een nat gezicht, dat je zou komen met rozen
(Ja, duizend rozen voor mij)
Want je weet dat ik van zulke dingen houd
Het maakt niet uit hoe dom het is, zo ben ik nu eenmaal
En het lijkt me nog steeds onwerkelijk dat mijn leven ontsnapt
Verbeeldend dat je hier weer langs komt
Waar op vrijdagen elke middag, zoals altijd, de hoop zegt
Blijf stil en misschien wel