395px

Tot Ziens, Maat

Amaia Montero

Hasta Siempre Compañero

Se despidió
Un frio dia de febrero
Y yo partida en dos
No supe reaccionar
Ante el dolor
De ver partir
A un trozo de mi misma sin sentir
Que se murió también mi corazón

No renunciaré a mis sueños
Me enseñaste tu el secreto
En tus ojos solo puedo tener paz

Hablame aunque ya estes lejos
Aun me duele este silencio
Fuiste todo
Sin tu luz no hay nada más

Nos dijimos hasta luego
Hasta siempre compañero
Nos veremos en el juicio del final
Y hasta entonces seguiré pensando en ti
En todo lo que fuimos y olvidamos escribir

Y aunque me parezca un sueño
En mi corazón eterno
Guardo todas las promesas que cumpli
Y a la hora de olvidarte procuré
Dejar intacto el paso de los años
Que nunca podré tener

Dentro de mi he contruido un pequeño mar
Que cada vez que sale el sol vamos a navegar
Y yo que nunca he entendido este mundo sin sentido
Y me muero si no estás

No renunciaré a mis sueños
Me enseñaste tu el secreto
En tus ojos solo puedo tener paz

Hablame aunque ya estes lejos
Aun me duele este silencio
Fuiste todo
Sin tu luz no hay nada más

Nos dijimos hasta luego
Hasta siempre compañero
Nos veremos en el juicio del final
Y hasta entonces seguiré pensando en ti
En todo lo que fuimos y olvidamos escribir

Y aunque me parezca un sueño
En mi corazón eterno
Guardo todas las promesas que cumpli
Y a la hora de olvidarte procuré
Dejar intacto el paso de los años
Y entender

Que aunque me parezca un sueño
En mi corazón eterno
Guardo todas las promesas que cumpli
Y a la hora de olvidarte procuré
Dejar intacto el paso de los años
Que nunca podré tener

Tot Ziens, Maat

Je nam afscheid
Op een koude dag in februari
En ik gebroken in twee
Wist niet hoe te reageren
Op de pijn
Van het zien vertrekken
Van een stuk van mezelf zonder te voelen
Dat ook mijn hart stierf

Ik zal mijn dromen niet opgeven
Jij leerde me het geheim
In jouw ogen vind ik alleen maar rust

Praat met me, ook al ben je ver weg
Dit stilzwijgen doet me nog steeds pijn
Jij was alles
Zonder jouw licht is er niets meer

We zeiden tot ziens
Tot altijd, maat
We zien elkaar weer bij het laatste oordeel
En tot die tijd blijf ik aan je denken
Aan alles wat we waren en vergeten te schrijven

En ook al lijkt het een droom
In mijn eeuwige hart
Bewaar ik alle beloften die ik heb gehouden
En op het moment dat ik je vergeet, probeerde ik
De tijd van de jaren intact te laten
Die ik nooit zal kunnen hebben

Binnenin mij heb ik een kleine zee gebouwd
Die we elke keer dat de zon opkomt gaan bevaren
En ik, die deze zinloze wereld nooit heb begrepen
Ik sterf als je er niet bent

Ik zal mijn dromen niet opgeven
Jij leerde me het geheim
In jouw ogen vind ik alleen maar rust

Praat met me, ook al ben je ver weg
Dit stilzwijgen doet me nog steeds pijn
Jij was alles
Zonder jouw licht is er niets meer

We zeiden tot ziens
Tot altijd, maat
We zien elkaar weer bij het laatste oordeel
En tot die tijd blijf ik aan je denken
Aan alles wat we waren en vergeten te schrijven

En ook al lijkt het een droom
In mijn eeuwige hart
Bewaar ik alle beloften die ik heb gehouden
En op het moment dat ik je vergeet, probeerde ik
De tijd van de jaren intact te laten
En te begrijpen

Dat ook al lijkt het een droom
In mijn eeuwige hart
Bewaar ik alle beloften die ik heb gehouden
En op het moment dat ik je vergeet, probeerde ik
De tijd van de jaren intact te laten
Die ik nooit zal kunnen hebben

Escrita por: Amaia Montero